ความสำคัญของพระสงฆ์ในปัจจุบัน : หน้า 82/210

อรรถกถาอธิบายไว้ว่า “สมณะที่ 1 คือพระโสดาบัน สมณะที่ 2 คือพระสกทาคามี สมณะที่ 3 คือพระอนาคามี สมณะที่ 4 คือพระอรหันต์” ดังนั้นคำว่าสมณะจึงหมายเอา พระอริยสงฆ์เท่านั้น และสมณะดังกล่าวมีเฉพาะในธรรมวินัยนี้ คือมีเฉพาะในพระพุทธศาสนา ¿ นนเอง ในปัจจุบันยังมีพระอริยฆ์อยู่หรือไม่นั้นไม่อาจทราบได้แน่ชัด แต่ที่เราทราบคือ พระสงฆ์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันเป็นสมมติสงฆ์ ถึงกระนั้นก็มีความสำคัญมากในการสืบอายุ พระพุทธศาสนา จนกล่าวได้ว่าพระพุทธศาสนาในปัจจุบันตั้งอยู่ได้ด้วยสมมติสงฆ์นี้แหละ และ ผู้ที่มีโอกาสก้าวขึ้นสู่ความเป็นพระอริยเจ้าได้มากที่สุดก็คือพระสมมติสงฆ์ ส่วนฆราวาสแม้จะมี โอกาสแต่ก็มีภาระทางโลกเหนี่ยวรั้งจึงทำให้ยากกว่าพระสงฆ์ พระภิกษุจำนวนมากในสมัย พุทธกาลก็เป็นสมมติสงฆ์ก่อน เมื่อได้ฟังธรรมและปฏิบัติธรรมแล้วจึงก้าวขึ้นสู่ความเป็น พระอริยสงฆ์ได้ พุทธศาสนิกชนจึงควรอุปัฏฐากดูแลพระสงฆ์ทั้งหลายให้ดี ไม่ต้องไปคำนึงว่าท่านจะ เป็นพระอริยสงฆ์หรือสมมติสงฆ์ ขอให้รู้ว่าหากพระภิกษุทั้งหลายหมั่นบำเพ็ญเพียรไปเรื่อย ๆ ก็จะได้เป็นพระอริยสงฆ์ในที่สุด หากไม่ได้เป็นในชาตินี้ก็จะเป็นบารมีที่เกื้อกูลต่อการตรัสรู้ ธรรมในภพชาติต่อ ๆ ไป และที่สำคัญบุญที่ได้จากการทำสังฆทานแม้แก่สมมติสงฆ์ก็มีปริมาณ มากดังพุทธดำรัสที่ว่า “ในอนาคตกาล จักมีแต่เหล่าภิกษุโคตรภู่.... ทักษิณาที่ถึงแล้วในสงฆ์แม้ ในเวลานั้นเราก็กล่าวว่า มีผลนับไม่ได้ ประมาณไม่ได้.... ภิกษุโคตร คือสมมติสงฆ์นั่นเอง ,,2 นักศึกษาบางท่านอาจจะคลางแคลงใจว่า ก็ปัจจุบันมีข่าวลบ ๆ เรื่องพระภิกษุอยู่บ่อย ๆ จึงทำให้ชาวพุทธเสื่อมศรัทธาไม่อยากทำบุญ ตรงนี้ต้องบอกว่า วัฒนธรรมการเสนอข่าวทุกวัน นี้คือ เน้นข่าวลบ หรือ ข่าวร้าย บางข่าวก็ไม่เป็นความจริง มีค่ากล่าวหนึ่งที่สะท้อนภาพของสื่อ ได้ชัดเจนคือ “ข่าวร้ายลงฟรี ข่าวดีเสียตังค์” จากการสำรวจข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์เดลิ นิวส์ฉบับวันอาทิตย์ที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ.2552 พบว่า มีทั้งหมด 11 ข่าว เป็นข่าวการเมือง 2 ข่าว ข่าวทั่ว ๆ ไป 2 ข่าว ที่เหลืออีก 7 ข่าวนั้น เป็นข่าวร้ายทั้งสิ้น ได้แก่ การฆาตกรรม การ ฆ่าตัวตาย ข่าวผู้ทำผิดกฎหมาย ฯลฯ ข่าวเหล่านี้จะพิมพ์ด้วยอักษรตัวใหญ่ และมักโชว์ภาพ อันน่าสยดสยองให้เห็นอย่างเด่นชัด 1 2 มก, มหาปรินิพพานสูตร, พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค, (กรุงเทพฯ : มก, 2543), เล่ม 13 หน้า 436. ทักขิณาวิภังคสูตร, พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ (กรุงเทพฯ : มก, 2543), เล่ม 23 ข้อ 713 หน้า 395. บทที่ 3 พระรัตนตรัย DOU 81