ประสบการณ์ของผู้แสดงตนเป็นพุทธมามกะ : หน้า 27/210

เมื่อท่านทราบว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นแน่ชัดแล้ว ก็ตั้งใจจะไปเข้าเฝ้า พระองค์ในเวลานั้นทีเดียว แต่เป็นการที่ไม่สมควรจึงต้องรอจนกว่าจะถึงวันพรุ่งนี้ คืนนั้น อนาถบิณฑิกเศรษฐีนอนนึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นอารมณ์ว่า พรุ่งนี้ เราจะได้เข้าเฝ้า เยี่ยมพระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ท่านลุกขึ้นในกลางคืนถึงสามครั้ง เพราะเข้าใจว่าสว่างแล้ว วันรุ่งขึ้นเศรษฐีรีบไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตั้งแต่เช้ามืด ครั้งนั้นพระพุทธองค์ทรง แสดงอนุปุพพิกถาและอริยสัจ ในที่สุดแห่งพระธรรมเทศนาท่านเศรษฐีก็ได้บรรลุธรรมเป็น พระโสดาบัน และได้แสดงตนเป็นพุทธมามกะว่า “ข้าพระพุทธเจ้านี้ขอถึงพระผู้มีพระภาคเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ว่าเป็นสรณะ ขอพระองค์จงทรงจำข้าพระพุทธเจ้าว่า เป็นอุบาสก ผู้มอบชีวิตถึงสรณะจำเดิมแต่วันนี้เป็นต้นไป” 3) ปริพาชกวัจฉโคตรแสดงตนเป็นพุทธมามกะ 2 1 สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน เขตพระนครราชคฤห์ ครั้งนั้นแล ปริพาชกวัจฉโคตร ซึ่งเป็นนักบวชนอกพระพุทธศาสนาได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระ ภาคเจ้าและกราบทูลถามปัญหาธรรมะหลายข้อ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสตอบได้แจ่มแจ้งทุกคำถามทำให้ท่านประทับใจมากถึงกับ กล่าวว่า “ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก เปรียบเหมือนบุคคลหงายของที่คว่ำา เปิดของที่ปิด บอกทางแก่คนหลงทาง หรือตามประทีปในที่มืด” จากนั้นปริพาชกวัจฉโคตรก็ได้แสดงตนเป็นพุทธมามกะและขอบวชในพระพุทธศาสนา โดยกล่าวว่า “ข้าพระองค์นี้ขอถึงท่านพระโคดม พระธรรม และพระภิกษุสงฆ์ว่าเป็นสรณะ ข้าพระองค์จึงได้บรรพชา อุปสมบทในสำนักของท่านพระโคดม” เมื่อท่านได้บวชเป็นพระภิกษุ แล้วท่านก็หมั่นศึกษาและปฏิบัติธรรม ไม่นานก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์รูปหนึ่งใน พระพุทธศาสนา 2 มหาวัจฉโคตตสูตร, พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ (กรุงเทพฯ : มก, 2543), เล่ม 20 ข้อ 253-267 หน้า 456-467. * ปริพาชกวัจฉโคตร มาจากคำว่า ปริพาชก + วัจฉโคตร คำว่า ปริพาชก ได้แก่ บุรุษคนใดคนหนึ่งที่จัดเข้าใน จำพวกนักบวช เว้นภิกษุและสามเณร ส่วนฝ่ายหญิงเรียกว่า ปริพาชิกา คำว่า วัจฉโคตร แปลว่า ตระกูลวัจฉะ จากอเจลวรรค, พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ทุติยภาค มก. เล่ม 4 ข้อ 528 หน้า 581. 26 DOU คู่มือ พุทธมามกะ