ชีวิตและการต่อสู้ของดร.อัมเบดการ์ : หน้า 44/210

แม้แต่เวลาที่จะไปดื่มน้ำที่ทางโรงเรียนจัดไว้ เขาก็ถูกห้ามอย่างเด็ดขาดที่จะไปจับต้อง แท็งก์น้ำ หรือแก้วที่วางอยู่ เพราะทุกคนรังเกียจว่าเสนียดของเขาจะไปติดที่แก้วน้ำ เขาต้อง ขอร้องเพื่อน ๆ ที่พอมีความเมตตาอยู่บ้าง ให้ตักน้ำแล้วให้เขาคอยแหงนหน้า อ้าปาก ให้เพื่อน เทน่าลงในปากเพื่อป้องกันเสนียดในความเป็นคนต่างวรรณะของเขา ซึ่งเป็นความน่าเจ็บช้ำใจ ยิ่งนัก อย่างไรก็ตาม ในโลกนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะมีแต่ยักษ์มาร ครูคนหนึ่งซึ่งเป็นวรรณะพราหมณ์ แต่ เป็นผู้มีเมตตาผิดกับคนในวรรณะเดียวกัน บางครั้งครูท่านนี้ก็จะแบ่งอาหารของตนให้เขา แต่ ครูก็แสดงออกมากไม่ได้ เพราะอาจจะถูกคนในวรรณะเดียวกันเกลียดชังไปด้วย ครูท่านนี้คิดว่า เหตุที่เขาถูกรังเกียจ เพราะความที่นามสกุลของเขา “สักปาล” บ่งชัดความเป็นอธิศูทร (นามสกุล ของคนอินเดีย เป็นตัวบอกวรรณะด้วย) ครูท่านนั้นได้เอานามสกุลของตน เปลี่ยนให้กับเขา โดย แก้ที่ทะเบียนโรงเรียน ให้เขาใช้นามสกุลว่า “อัมเบดการ์” เขาจึงได้ใช้นามสกุลใหม่นั้นเป็นต้น มา (จากนามสกุลอัมเบดการ์นี้เอง ทำให้หลาย ๆ คนคิดว่า พิมเป็นคนในวรรณะพราหมณ์) หลังจากอดทนต่อความยากลำบาก การถูกรังเกียจจากคนรอบข้าง ที่รู้ว่าเขาเป็นคน อธิศูทรแล้ว เขาก็ได้สําเร็จการศึกษาจบมัธยม 6 ซึ่งนับว่าสูงมากสำหรับคนวรรณะอย่างเขา แต่ มาถึงขั้นนี้ พ่อของเขาก็ไม่สามารถที่จะส่งเสียให้เรียนต่อไปได้อีก จนจบปริญญาตรี โชคดีที่ใน ขณะนั้น มหาราชาแห่งเมืองบาโรดา ซึ่งเป็นมหาราชาผู้มีเมตตา พระองค์ไม่มีความรังเกียจใน คนต่างวรรณะ ปรารถนาจะยกระดับการศึกษาแม้คนระดับอธิศูทร ได้มีนักสังคมสงเคราะห์นำ เขาเข้าเฝ้ามหาราชา พระองค์ทรงพระราชทานเงินทุนในการศึกษาต่อของเขา โดยให้เป็น เงินทุนเดือนละ 24 รูปี ทําให้เขาสามารถเรียนจบปริญญาตรีได้ ต่อมามหาราชาแห่งบาโรดา ทรงคัดเลือกนักศึกษาอินเดีย เพื่อจะทรงส่งให้ไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ประเทศ- สหรัฐอเมริกา ซึ่งเขาได้รับคัดเลือกด้วย เขาได้พบกับสิ่งที่เรียกว่า อิสรภาพ และความเสมอภาค เพราะที่อเมริกานั้นไม่มีคนแสดงอาการรังเกียจเขา ในความเป็นคนอธิศูทร เหมือนอย่างใน ประเทศอินเดีย หลังจากจบการศึกษาถึงขั้นปริญญาเอกแล้ว เรียกว่ามีชื่อนำหน้าว่า ดร.พิม อัมเบดการ์ เขาก็เดินทางกลับมาอินเดีย และได้พยายามต่อสู้เพื่อคนในวรรณะเดียวกัน ไม่ใช่ แต่เท่านั้นเขาพยายามต่อสู้กับความอยุติธรรมที่สังคมฮินดูยัดเยียดให้กับคนในวรรณะต่ำกว่า ดร. อัมเบดการ์ ทำงานในหลาย ๆ เรื่อง หลังจากจบการศึกษาที่อเมริกาแล้ว เขาเป็น อาจารย์สอนในวิทยาลัยซิดนาห์ม ในบอมเบย์ ในปี พ.ศ. 2461 ต่อมาได้รับการอุปถัมภ์จาก บทที่ 2 ความรู้พื้นฐานเรื่อง พุทธมามกะ DOU 43