การพึ่งพากัลยาณมิตร : หน้า 129/210

ในขณะที่เรากำลังฝึกอบรมตนเองอยู่ และยังไม่อาจเป็นที่พึ่งให้แก่ตนเองได้ ก็จำเป็น ต้องได้กัลยาณมิตรเป็นที่พึ่ง กัลยาณมิตรที่ดีนั้นจะต้องเป็นที่พึ่งให้แก่ชาวโลกได้อย่างน้อยใน 1) พึ่งในฐานะบุคคลต้นแบบการกำจัดทุกข์ 2) ซึ่งในฐานะครูสอนอริยมรรคมีองค์ 8 ในภาคปฏิบัติ 3 ฐานะ ได้แก่ 3) พึ่งในฐานะเป็นแหล่งที่ให้กำลังใจในการกำจัดทุกข์ไปได้ตลอดรอดฝั่งจนกว่าจะบรรลุ นิพพานในตน ดังนั้น บุคคลที่เป็นที่พึ่งให้แก่ชาวโลกได้ดีที่สุด ก็คือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า รองลงมา ก็คือเหล่าพระอรหันตสาวก รองลงมาอีกก็คือพระภิกษุสงฆ์ที่ทุ่มชีวิตปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 เพื่อมุ่งกำจัดทุกข์ตามพระองค์ไปให้ได้ ชาวโลกในยุคก่อนเข้าใจภาวะเดือดร้อนที่ต้องเคว้งคว้างเป็นทุกข์ ขณะไร้ที่พึ่งในการ กำจัดทุกข์ของตนเองเป็นอย่างดี จึงได้จัดให้มี พิธีประกาศตนเป็นพุทธมามกะ เพื่อขอถึง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งในการกำจัดทุกข์นั่นเอง ซึ่งแม้วันนี้พระพุทธองค์ได้ดับขันธ ปรินิพพานไปแล้ว แต่ก็ยังคงพิธีการประกาศตนเป็นพุทธมามกะนั้นไว้ ทางหนึ่งก็เพื่อระลึกถึง พระคุณอันยิ่งใหญ่ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอดีต และอีกทางหนึ่งก็เพื่อผูกใจของตนเองเอา ไว้กับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่จะมาตรัสรู้ในอนาคต 5) ทรงประทานโอวาทปาฏิโมกข์ซึ่งเป็นแม่บทการศึกษาทางธรรม ให้ชาวโลก นำไปปฏิบัติตามอย่างเร่งด่วน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงทราบดีว่า ในช่วงที่พระองค์ยังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่นั้น พระองค์ไม่สามารถขนชาวโลกทั้งโลกไปนิพพานได้หมดสิ้น แต่ทว่าก็ไม่อาจทอดทิ้งโดยไม่ เหลียวแล จึงจำเป็นต้องหาวิธีการสอนอริยมรรคมีองค์ 8 ในระดับที่ช่วยให้ชาวโลกสามารถพึ่ง ตนเองได้เร็วที่สุด แม้ไม่ได้ตรัสสอนด้วยพระองค์เอง แต่ก็สามารถศึกษาจากพระอรหันต์ และ 8 ฝึกอบรมตนเองตามพระองค์ไปได้เช่นกันรวมทั้งถึงแม้ว่าพระองค์เสด็จดับขันธปรินิพพานไปแล้ว ชาวโลกที่เกิดมาในภายหลังก็ยังมีหนทางรอดไปนิพพานได้ ด้วยเหตุนี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรงปรับระดับค่าสอนเรื่องอริยมรรคมีองค์ 8 ให้ อยู่ในลักษณะที่สามารถทำให้ชาวโลกเห็นความสำคัญได้ง่ายที่สุด เรียนรู้ได้ง่ายที่สุด ปฏิบัติ 128 DOU คู่มือ พุทธมามกะ