หลักการคิดและการปฏิบัติ DOU PD 004 คู่มือพุทธมามกะ หน้า 131
หน้าที่ 131 / 210

สรุปเนื้อหา

เป็น “หนทางที่ไม่ก่อบาปก่อเวรเพิ่ม เป็นหนทางของสมณะ ผู้สงบสงัดจากการก่อบาปก่อ เวรทั้งปวง” ผู้ที่จะไปนิพพานได้นั้น จำเป็นต้องฝึกอบรมกาย วาจา ใจให้บริสุทธิ์เท่ากับนิพพาน จึงจะเห็นนิพพาน เข้าถึงนิพพาน และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับนิพพานได้ จึงจะบรรลุนิพพานได้ อย่างถาวร การก่อบาปก่อเวรจึงไม่ใช่หนทางของผู้มีความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ แต่เป็นหนทาง ของผู้ยังต้องตกอยู่ในอบาย ซึ่งมีแต่ทุกข์กับทุกข์ที่เพิ่มขึ้นอย่างไม่รู้จบรู้สิ้นเท่านั้น โอวาทชุดที่สอง คือ คำสอนที่มุ่งปลูกฝัง “หลักการคิดที่เป็นสัมมาสังกัปปะ” ให้แก่ ชาวโลก ซึ่งมีหลักการอยู่ 3 ประการ ได้แก่ 1) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า ก่อนจะทำอะไรก็ตาม ต้องไตร่ตรองอย่าง รอบคอบเสียก่อนว่า สิ่งนั้นดีหรือชั่ว โดยทรงให้ยึดหลักว่า “ความชั่

หัวข้อประเด็น

- หลักการคิดและการปฏิบัติ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เป็น “หนทางที่ไม่ก่อบาปก่อเวรเพิ่ม เป็นหนทางของสมณะ ผู้สงบสงัดจากการก่อบาปก่อ เวรทั้งปวง” ผู้ที่จะไปนิพพานได้นั้น จำเป็นต้องฝึกอบรมกาย วาจา ใจให้บริสุทธิ์เท่ากับนิพพาน จึงจะเห็นนิพพาน เข้าถึงนิพพาน และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับนิพพานได้ จึงจะบรรลุนิพพานได้ อย่างถาวร การก่อบาปก่อเวรจึงไม่ใช่หนทางของผู้มีความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ แต่เป็นหนทาง ของผู้ยังต้องตกอยู่ในอบาย ซึ่งมีแต่ทุกข์กับทุกข์ที่เพิ่มขึ้นอย่างไม่รู้จบรู้สิ้นเท่านั้น โอวาทชุดที่สอง คือ คำสอนที่มุ่งปลูกฝัง “หลักการคิดที่เป็นสัมมาสังกัปปะ” ให้แก่ ชาวโลก ซึ่งมีหลักการอยู่ 3 ประการ ได้แก่ 1) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า ก่อนจะทำอะไรก็ตาม ต้องไตร่ตรองอย่าง รอบคอบเสียก่อนว่า สิ่งนั้นดีหรือชั่ว โดยทรงให้ยึดหลักว่า “ความชั่วทุกชนิดต้องไม่ทําเป็น อันขาด” ถึงแม้ถูกขู่ฆ่าเอาชีวิตก็ต้องไม่ทำ เพราะการทำความชั่วแม้เพียงเล็กน้อย อาจมีผลถึง ตกนรก เมื่อใดที่ทำความชั่ว นั่นคือการก่อบาปก่อเวรใหม่ให้แก่ตนเอง มีแต่เพิ่มบาปและเพิ่ม ทุกข์ให้กับตนเองอย่างไม่รู้จบไม่รู้สิ้น เพราะบาปก็คือพลังงานชนิดหนึ่ง ที่ไม่สามารถเห็นได้ ด้วยตามนุษย์ปุถุชน แต่มีอานุภาพทำลายล้างผลาญความดีได้ร้ายกาจนัก 2) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า ก่อนจะทำอะไรก็ตาม ต้องรู้ก่อนว่าสิ่งที่ทำได้ก็ เฉพาะ “ความดี” เท่านั้น โดยทรงให้ยึดหลักว่า “ความดีใดที่ได้โอกาสทำ ต้องทำให้ดีที่สุด ทำอย่างสุดชีวิต คือ อุทิศชีวิตเป็นเดิมพัน” ห้ามทำความดีอย่างเหยาะ ๆ แหยะ ๆ ห้าม ท้อถอยในการทําความดี เพราะการทำความดีแม้เพียงนิด ย่อมมีผลต่อการกำจัดทุกข์และเพิ่ม ความสุขให้กับชีวิต ความดียิ่งทำมากเท่าไร ยิ่งส่งผลดีต่อชีวิตมากเท่านั้น เพราะผลของความดี ก็คือ บุญ เพราะบุญ คือ พลังงานบริสุทธิ์ที่เกิดขึ้นในใจทุกครั้งที่ทำความดี บุญนี้มี อานุภาพในการกำจัดทุกข์และดึงดูดความสุข ความเจริญมาสู่ชีวิตอย่างไม่รู้จบไม่รู้สิ้น ดั่งคำาสุภาษิตที่ว่า “บุญมาปัญหาลด บุญหมดปัญหาเพิ่ม 3) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า ต้องรักษาใจให้ผ่องใสอยู่เสมอ เพราะในขณะ ทำความดีใจยิ่งผ่องใสมากเท่าใด บุญยิ่งเกิดขึ้นในใจมากเท่านั้น บุญยิ่งเกิดขึ้นมากเท่าใด ความ บริสุทธิ์กาย วาจา ใจยิ่งเพิ่มตามไปเท่านั้น ความบริสุทธิ์ยิ่งเพิ่มขึ้นมากเท่าใด ยิ่งเข้าใกล้ นิพพานมากเท่านั้นเมื่อใดที่กายวาจาใจมีความบริสุทธิ์เท่ากับนิพพานย่อมสามารถเห็นนิพพาน เข้าถึงนิพพาน และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับนิพพานเมื่อนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ ตรัสรู้ธรรมได้ด้วยการเจริญภาวนาเพื่อกลั่นกาย วาจา ใจให้บริสุทธิ์ผ่องใสทั้งสิ้น 130 DOU คู่มือ พุทธมามกะ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More