การจำแนกกลุ่มบุคคลตามการมองเห็นทุกข์ DOU PD 004 คู่มือพุทธมามกะ หน้า 125
หน้าที่ 125 / 210

สรุปเนื้อหา

พวกที่สาม คือ พวกที่ยังไม่รู้ว่าชีวิตเป็นทุกข์ จึงไม่ได้ตะเกียกตะกายหาทางกำจัดทุกข์ เปรียบเหมือนคนที่ลอยคออยู่กลางกระแสน้ำเชี่ยว รอวันจมลงสู่ก้นแม่น้ำ พวกที่สี่ คือ พวกที่ยังไม่รู้ว่าชีวิตเป็นทุกข์ กำลังเมามันกับการประพฤติผิดศีลธรรม และ จมปลักอยู่กับอบายมุขอย่างไม่ลืมหูลืมตา เปรียบเหมือนคนตาบอดที่กำลังจมดิ่งสู่ก้นแม่น้ำ ย่อม ยากจะโผล่พ้นผิวน้าขึ้นมาได้ มีแต่ตายกับตายเท่านั้น คนทั้งสี่กลุ่มนี้ มองเห็นความจริงของชีวิตได้ไม่เท่ากัน มีกำลังใจไม่เท่ากัน มีปัญญาใน การฝึกตนไม่เท่ากัน จำเป็นต้องได้รับคำชี้แนะที่พอเหมาะพอดีกับแต่ละคน จึงจะลงมือกำจัด ทุกข์ตามคำสอนของพระองค์ และบรรลุนิพพานตามพระองค์ไปได้ แม้อาจไม่ได้ทั้งหมด แต่ อย่างน้อยการได้รู้ทางรอดไว้บ้าง ก็ดีกว่าไม่รู้ 3) ทรงจำแนกกฎ

หัวข้อประเด็น

- การจำแนกกลุ่มบุคคลตามการมองเห็นทุกข์

ข้อความต้นฉบับในหน้า

พวกที่สาม คือ พวกที่ยังไม่รู้ว่าชีวิตเป็นทุกข์ จึงไม่ได้ตะเกียกตะกายหาทางกำจัดทุกข์ เปรียบเหมือนคนที่ลอยคออยู่กลางกระแสน้ำเชี่ยว รอวันจมลงสู่ก้นแม่น้ำ พวกที่สี่ คือ พวกที่ยังไม่รู้ว่าชีวิตเป็นทุกข์ กำลังเมามันกับการประพฤติผิดศีลธรรม และ จมปลักอยู่กับอบายมุขอย่างไม่ลืมหูลืมตา เปรียบเหมือนคนตาบอดที่กำลังจมดิ่งสู่ก้นแม่น้ำ ย่อม ยากจะโผล่พ้นผิวน้าขึ้นมาได้ มีแต่ตายกับตายเท่านั้น คนทั้งสี่กลุ่มนี้ มองเห็นความจริงของชีวิตได้ไม่เท่ากัน มีกำลังใจไม่เท่ากัน มีปัญญาใน การฝึกตนไม่เท่ากัน จำเป็นต้องได้รับคำชี้แนะที่พอเหมาะพอดีกับแต่ละคน จึงจะลงมือกำจัด ทุกข์ตามคำสอนของพระองค์ และบรรลุนิพพานตามพระองค์ไปได้ แม้อาจไม่ได้ทั้งหมด แต่ อย่างน้อยการได้รู้ทางรอดไว้บ้าง ก็ดีกว่าไม่รู้ 3) ทรงจำแนกกฎประจำโลกให้เห็นชัด พระองค์ทรงชี้ให้เห็นชัดว่า กฎในโลกนี้มีอยู่ 4 ประเภท ได้แก่ 3.1) กฎหมาย คือ กฎระเบียบต่าง ๆ ที่มนุษย์ในแต่ละประเทศนั้น ๆ กำหนดขึ้น เพื่อเป็นหลักในการปกครองพลเมืองในประเทศของตนให้อยู่ร่วมกันอย่างสงบ ซึ่งล้วนมีความ แตกต่างกันไปตามแต่ละประเทศ 3.2) กฏจารีตประเพณี คือ กฎระเบียบต่าง ๆ ที่มนุษย์กำหนดขึ้น เพื่อเป็นหลักใน การดำรงชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างเป็นสุขในท้องถิ่น หรือประเทศของตน โดยไม่ขัดต่อกฎหมายของ ประเทศนั้น เช่น การกิน การอยู่ การใช้ปัจจัย 4 การรักษาพยาบาล เป็นต้น 3.3) กฎแห่งกรรม คือ กฎความจริงที่มีอยู่แล้วในธรรมชาติ เป็นกฎกําหนดความ แตกต่างของชีวิตมนุษย์ทุกคนในโลกนี้ ให้มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ และสิ่งแวดล้อม ทั้งที่หยาบและประณีตแตกต่างกันไป อีกทั้งเป็นตัวกําหนดความถูก-ผิด ดี-ชั่ว บุญ-บาป คุณ-โทษ ที่เกิดขึ้นจากการกระทำทางกาย ทางวาจา และทางใจของแต่ละคน และส่งผลเป็น ความทุกข์หรือความสุขของมนุษย์ทั้งในชาตินี้ ในชาติหน้า และในชาติต่อ ๆ ไป 3.4) กฎไตรลักษณ์ คือ กฎความจริงที่มีอยู่แล้วในธรรมชาติ เป็นกฎที่ทำให้มนุษย์ และสรรพสิ่งในโลกนี้ตกอยู่ในสภาพของความไม่เที่ยง ความเป็นทุกข์ ความไม่ใช่ของตน ทำให้ ทุกสรรพสิ่งในโลกนี้มีสภาพที่ผุพังไม่แน่นอน นั่นคือเมื่อเกิดขึ้นแล้ว ก็ตั้งอยู่ได้พักหนึ่ง จากนั้น 124 DOU คู่มือ พุ ท ธ ม า ม กะ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More