ข้อความต้นฉบับในหน้า
เหตุที่เรียกว่า “อุบาสก เพราะนั่งใกล้พระรัตนตรัย” ราชบัณฑิตยสถานให้ความ
หมายไว้ว่า อุบาสก คือ “คฤหัสถ์ผู้ชายที่นับถือพระพุทธศาสนาอย่างมั่นคง”
2
ดังนั้น อุบาสกคือ คฤหัสถ์ผู้ชายที่ถึงพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง ผู้นั่งใกล้พระรัตนตรัย และ
ผู้นับถือพระพุทธศาสนาอย่างมั่นคง
อุบาสิกา คือ “สตรีผู้ถึงพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ ผู้ถึงพระธรรมเป็นสรณะ ผู้ถึงพระสงฆ์
เป็นสรณะ” อุบาสิกาจึงเป็นคฤหัสถ์ผู้หญิงที่ถึงพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง ผู้นั่งใกล้พระรัตนตรัย และ
ผู้นับถือพระพุทธศาสนาอย่างมั่นคง
กล่าวอีกนัยหนึ่ง อุบาสกอุบาสิกา ก็คือ “พุทธศาสนิกชน” หรือชาวพุทธทุกคนซึ่งถึง
พระรัตนตรัยเป็นสรณะคือที่พึ่งที่ระลึกนั่นเอง แต่พุทธศาสนิกชนที่ว่านี้จะต้องเป็นชาวพุทธ
ที่แท้จริง ไม่ใช่เป็นแต่เพียงในนาม คือเป็นเพราะในทะเบียนบ้านเขียนไว้ว่านับถือศาสนาพุทธ
แต่พฤติกรรมกลับไม่ใช่ ยังนับถือผีสางนางไม้อยู่ กรณีนี้ไม่ถือว่าเป็นอุบาสกอุบาสิกา
อุบาสกอุบาสิกาที่ดีจะต้องประกอบด้วยธรรม 5 ประการคือ “มีศรัทธา มีศีล ไม่ถือ
มงคลตื่นข่าว เชื่อกรรมไม่เชื่อมงคล ไม่แสวงหาเขตบุญภายนอกพระพุทธศาสนา และทําการ
สนับสนุนพระพุทธศาสนา"
1) มีศรัทธา หมายถึง มีตถาคตโพธิสัทธาคือมีความเชื่อในคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ศรัทธาในที่นี้เป็นความเชื่ออันเกิดจากการได้ศึกษาพระพุทธคุณจนมีความเข้าใจ
ไม่ได้เป็นความเชื่อแบบงมงาย
2) มีศีล หมายถึง มีศีล 5 ได้แก่ งดเว้นจากการฆ่าสัตว์ งดเว้นจากการลักทรัพย์
งดเว้นจากการประพฤติผิดในกาม งดเว้นจากการพูดเท็จ และงดเว้นจากการดื่มน้ำเมา
2
3
4
มก, สุมังคลวิลาสินี อรรถกถาทีฆนิกาย สีลขันธวรรค, (กรุงเทพฯ : มก, 2543), เล่ม 11 หน้า 490
ราชบัณฑิตยสถาน พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542, (กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์,
2546,) หน้า 1385.
มก, พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปฐมภาค, (กรุงเทพฯ : มก, 2543), เล่ม 3 ข้อ 634 หน้า 667.
มก, จัณฑาลสูตร, พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต, (กรุงเทพฯ : มก, 2543), เล่ม 36 ข้อ 175
หน้า 373.
34 DOU คู่มือ พุทธมามกะ