การตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า : หน้า 121/210

เจริญภาวนาด้วยวิธีการที่ทรงค้นพบเมื่อวัย 7 พรรษา แต่การเจริญภาวนาครั้งนี้ จะเป็นการ เจริญภาวนาครั้งสุดท้ายด้วยการสละชีวิตเลือดเนื้อเป็นเดิมพัน ถ้าหากไม่สามารถบรรลุ นิพพานในการเจริญภาวนาครั้งนี้ ก็ทรงยินดีสละพระชนม์ชีพไว้ที่โคนต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่ กำลังประทับนั่ง ณ ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา และในเย็นวันนั้นเอง พระองค์ทรงตั้งสัจจาธิษฐานว่า “แม้เนื้อและเลือดจะแห้งเหือดหายไป เหลือแต่เอ็น หนัง กระดูกก็ตามที ตราบ ใดที่ยังไม่บรรลุอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ ตราบนั้นจะไม่ขอลุกขึ้นจากที่นี้ จากนั้นพระองค์ก็ทรงบำเพ็ญภาวนาอย่างอุกฤษฎ์ โดยไม่อาลัยในชีวิตอีกเลย เวลา ผ่านไปตั้งแต่พลบค่ำาจนย่ำรุ่ง ใจของพระองค์ได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับนิพพานตลอดเวลา ทุกข์ ทั้งหมดในตัวของพระองค์จึงถูกกำจัดสิ้นไปได้อย่างเด็ดขาด พระองค์ทรงตรัสรู้เป็นพระสัมมา สัมพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์โดยไม่ได้พึ่งพาอาศัยผู้ใดเลยนอกจากกำลังความเพียรของพระองค์เอง หลังจากตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว ก็ทรงตรวจดูหนทางฝึกอบรมตนที่ผ่านมา ทรงพบว่า กุศลที่พระองค์ทรงแสวงหาตั้งแต่วันเสด็จออกบวช ก็คือ อริยมรรคมีองค์ 8 นี้เอง ทั้งยังได้ทรงพบอีกด้วยว่า อริยมรรคมีองค์ 8 นี้เป็นเส้นทางเดิมและเส้นทางเดียวกับที่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ก่อน ๆ ในอดีตใช้ฝึกอบรมตน จนกระทั่งได้ตรัสรู้เป็น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าก่อนหน้าพระองค์ แต่โลกได้ลืมหนทางรอดตายสายนี้ไปแล้ว เมื่อทรงบรรลุเป้าหมายของการออกบวชอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว พระองค์ก็ทรง ตระหนักดีว่า การที่จะช่วยให้ชาวโลกกำจัดทุกข์ตามพระองค์ไปได้ มีอยู่หนทางเดียว คือต้อง ชักชวนให้ชาวโลกปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 ด้วยตนเอง โดยมีพระองค์ทำหน้าที่เป็นผู้ชี้ทาง นี่ เป็นวิธีเดียวเท่านั้นที่จะช่วยเหลือชาวโลกได้ นับแต่พระองค์ทรงเริ่มประกาศการสอนเรื่องอริยมรรคมีองค์ 8 นั้น ก็ไม่ทรงเคย หวงแหนหรือปิดบังความรู้เลยแม้แต่น้อย ขอเพียงให้คนผู้นั้นตั้งใจจริงเท่านั้น เพราะแม้แต่ใน ช่วงเวลาสุดท้ายก่อนจะเสด็จดับขันธปรินิพพานในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า พระองค์ก็ยังทรงถาม ย้ำแล้วย้ำอีกว่า มีผู้ใดสงสัยในคำสอนที่พระองค์ทรงสั่งสอนมาตลอด 45 ปีหรือไม่ ถามเช่น นี้อยู่หลายครั้งเมื่อไม่มีผู้ใดสงสัยเท่ากับว่าได้ทรงทำหน้าที่พระบรมครูสมบูรณ์แบบแล้ว พระองค์ จึงเสด็จดับขันธปรินิพพานในวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ซึ่งตรงกับวันประสูติ และตรัสรู้ของ พระองค์เอง หลงเหลือไว้แต่มรดกธรรม คือ พระพุทธศาสนา ให้ชาวโลกรุ่นหลังได้ศึกษา หนทางก๋าจัดทุกข์ตามรอยบาทของพระองค์ต่อไป 120 DOU คู่มือ พุทธมามกะ