การปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 : หน้า 119/210

ที่กําจัดทุกข์ใกล้จะหมดสิ้นแล้ว ได้แก่ พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และผู้ที่กำจัด ทุกข์ได้หมดสิ้นแล้ว คือ พระอรหันต์ อริยมรรคมีองค์ 8 นี้เองคือหนทางกำจัดทุกข์ที่พระพุทธองค์ทรงแสวงหามาตั้งแต่ ขณะยังทรงเป็นพระโพธิสัตว์โดยมีแรงบันดาลใจจากการที่ได้ทรงพบเห็นเทวทูต 4 ซึ่งได้แก่ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และสมณะ ระหว่างทางเสด็จประพาสนอกวัง ในครั้งยังทรงเป็น เจ้าชายสิทธัตถะ มกุฎราชกุมารแห่งแคว้นสักกะ การเห็นเทวทูตทั้ง 4 นั้น เป็นสิ่งที่เตือนให้ พระองค์ทรงทราบความจริงว่า ชีวิตเป็นทุกข์ คนทั้งโลกนี้ล้วนแต่กำลังนับถอยหลังสู่ความ ตายทั้งสิ้น ไม่มีใครหนีรอดได้แม้แต่คนเดียว จากการประสบเหตุการณ์ในวันนั้น ทำให้พระองค์ทรงต้องกลับมาครุ่นคิดอย่างหนักว่า จะหาทางกำจัดทุกข์ประจำชีวิตนี้อย่างไร พระองค์ทรงได้ข้อสรุปว่า 1) นิพพาน คือสภาวะสิ้นทุกข์นั้นจะต้องมีอยู่จริง 2) วิธีปฏิบัติเพื่อบรรลุนิพพาน จะต้องเป็นหนทางกุศล ไม่ใช่หนทางอกุศล แต่สิ่งที่พระองค์ยังไม่ทรงทราบก็คือวิธีปฏิบัติที่เป็นกุศลนั้นเป็นอย่างไร หนทาง เดียวที่พระองค์จะทราบได้ ก็คือการออกบวช เพราะจะทำให้มีเวลาในการศึกษาค้นคว้าหาวิธี ปฏิบัติที่เป็นกุศลอย่างจริงจัง เมื่อพระองค์ทรงตกลงพระทัยเช่นนั้นแล้ว ก็ยังไม่ได้เสด็จ ออกบวชทันที จนกระทั่งถึงวันที่พระราชโอรสองค์เดียวของพระองค์ประสูติจึงเสมือนมีเทวทูตที่ 5 คือ การเกิด ก็ได้มาเตือนพระองค์ทันทีว่า การเกิดคือจุดเริ่มต้นของความทุกข์ ยิ่งเกิดมาก ครั้งเท่าใด ยิ่งทุกข์มากเท่านั้น ชะตาชีวิตของลูกน้อยที่อยู่ตรงหน้า กำลังจะซ้ำรอยชะตาชีวิต เดียวกับพระองค์ และกำลังจะซ้ำรอยเดียวกับชะตาชีวิตของคนทั้งโลก สิ่งที่ต้องรีบทำให้สําเร็จก็คือ การหาหนทางพ้นจากความเกิด ความแก่ ความเจ็บ ความตายให้พบ ก่อนที่ความตายจะมาถึง ตัว จึงทรงตัดสินพระทัยออกบวชเดี๋ยวนั้นทันที เพราะหากพระองค์ยังหาทางแก้ไขไม่ได้ ก็จะ ไม่มีใครในโลกนี้รอดพ้นจากความตายไปได้เลยสักคนเดียว จากนั้นพระองค์ก็ทรงมองดูพระราชโอรสองค์น้อยเป็นเชิงอำลาเพราะความจริงของชีวิต ไม่อาจทำให้ทรงรั้งรอเวลาไว้ เพื่อให้พระราชโอรสมีโอกาสเห็นหน้าได้เลย สิ่งเดียวที่พระองค์ ประทานไว้ให้ได้ ก็คือพระนามของพระโอรสว่า ราหุล ซึ่งแปลว่า บ่วง หมายถึง บ่วงแห่งความ 118 DOU คู่มือ พุทธมามกะ