การค้นหาความหมายของชีวิตและการบรรลุอรหันต์ : หน้า 69/205

69 พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ “ชีวิตของพวกเรา ไม่เห็นจะมีประโยชน์อะไรเลย วันๆ ได้แต่คอยเที่ยวขอข้าวจากชาวบ้าน ไม่มีบุตร ไม่มีภรรยา จะพูดจาหารือด้วย" ไม่เพียงเท่านั้น พระสัปปทาส ยังคอยยุยงส่งเสริมให้ เพื่อนภิกษุรูปนั้น เห็นดีเห็นงามกับการครองเรือน จนเพื่อน ของท่านกลับมีใจห่วงหาอาลัยในการครองเรือนขึ้นมาอีก แต่ก็อดแปลกใจไม่ได้ว่า เหตุใดพระสัปปทาส ผู้เคยกล่าวถึง แต่โทษของการครองเรือน จึงกลับคำ มาเห็นดีเห็นงามกับการ ครองเรือนเสียอย่างนี้ ครั้นไตร่ตรองดูก็รู้ว่า เป็นเพราะ พระสัปปทาสเกิดความโลภในอัฏฐบริขารนั่นเอง เมื่อได้รู้เช่น นี้ ใจที่เคยถูกยั่วยุให้กระวนกระวาย จึงสงบลงได้เอง ด้วยเหตุที่ในอดีตชาติ พระสัปปทาสเคยทำให้เพื่อน ภิกษุรูปนั้น เกิดความสับสนกระวนกระวายใจ ดังนั้นท่าน จึงเกิดความกระวนกระวายใจขึ้นในชาตินี้ แต่ด้วยสมณธรรม ที่ท่านสั่งสมมากว่าสองหมื่นปี ในชาตินี้ท่านจึงได้อุปนิสัย แห่งพระอรหันต์ จากเรื่องราวที่พระพุทธองค์ทรงเล่านี้ เหล่าภิกษุทั้ง หลายจึงกราบทูลถามต่อไปอีกว่า “ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระสัปปทาสสามารถ บรรลุอรหันต์ได้ ในชั่วเวลาเพียงแค่จดคมมีดลงที่ลําคอ เป็น ไปได้หรือพระเจ้าข้า ที่การบรรลุอรหันต์ จะเกิดขึ้นได้ในชั่ว