อธิบายบาลีไวยากรณ์: นามกิริยา และกริยากิริยา : หน้า 67/121

ประโยค - อธิบายบาลีไวยากรณ์ นามกิริยา และกริยากิริยา - หน้า 66 อิ อาคมหลังชฏฐ์ อันนี้ ชฏฐ์สำเร็จรูปมาจากอายาดแล้ว เมื่อนางปัจจัยนี้ คงอยู่ตามรูปคำ แล้วให้ ลง อิ อามา เช่น อ. ลิมปัญี เป็น อิชฏฐ์ ลงนึกคิดอามแล้ว แปลเป็น มุ ตามหมวด รุ่งรัฏ หมู่ ตู่ ปัจจัย ต้องลง อิ อาคมหลังชฏฐ์ วิญญุตู เป็น วิญญูหนู มุ จ รัฏ ลง ย ปัจจัยหมวด กิ วิจ ฏ ตู่ ปัจจัย ลง อิ อามา ที่ นาปัจจัย 2. ชาตุตัเดียวลงไว้ตามเดิมบ้าง พฤกษิตน์ธรรถบ้าง ที่ คงไว้ตามเดิม หมายเอาเฉพาะชาตุที่เป็นที่นะ คือลเป็นระยะรออยู่แล้ว เมื่อองค์ ตู่ ปัจจัย ให้ลงไว้ เช่น อ. ถัต เป็น อา ชฏ ฏ ในความรู้ ปาตฺ เป็น ปา ชฏ ฏ ในความดำ พฤกษ์ที่ตันชาตฺ คือ ให้พฤติ ตันชฏ ฎ ได้เฉพาะที่เป็นระยะเท่านั้น เช่น อุ เท ฏ เป็น ชิ ฏ ฎ ในความชนะ พฤกษ์ อิ เป็น เอง โท ฏุ เป็น หู ฏ ฏ ฏ ในความ มี-เป็น พฤกษ์ อุ เป็น โอ แล้วบา อิ เป็น สี ฏ ฏ ฏ ในความนอน พฤกษ์ อิ เป็น เอง แล้วเอา เป็น อย. อันนี้ ชาตุตัวเดียวกันนั้นแหละ เมื่เปลี่ยนแปลงไปเป็นสองตัว แล้ว ก็เป็นชาตุตองตัวได้ และให้นำหลักในข้อ 1 มาใช้ คือ