พระนางโรหิณีกับการสร้างโรงฉัน : หน้า 154/280

พระเดชจึงให้เชิญพระนางมาและแนะนำให้ทรงทำบุญ โดยให้พระนางนำเครื่องประดับที่มีอยู่ออกขาย แล้วนำเงินนั้นมาสร้างโรงฉันสำหรับพระภิษุสงฆ์ พระนางโรหสินก็ทรงยินยอมปฏิบัติตาม ในที่สุดก็สามารถสร้างโรงฉันเป็นอาคาร 2 ชั้นขึ้นหลังหนึ่ง และพระนางก็ลงมือปัดกวาดเช็ดถูโรงฉันด้วยตนเอง จึงมีผลให้โล่ผิวหนังของพระนาทุเลาลงบ้าง ครั้งเมื่อการก่อสร้างโรงฉันเสร็จสมบูรณ์ทุกประการ พระนางจึงนิมนเทวะพระภิษุสูงมาสนั้ตทหารโดยพระสัมมาสัมพุทธเจาทรงเป็นประธาน เมื่อทรงทำพิธีเสร็จแล้ว พระบรมศาสดาจึงตรัสถามหาเจ้าของทาน ก็ทรงทราบว่าเป็นของพระนางโรหิณี แต่พระนางก็ได้ปรากฏกาย เพราะความละอายด้วยโรคประจำตัว พระบรมศาสดาจึงรับสั่งให้เรียกพระนางมาเฝ้า ครั้งเมื่อพระนางเสด็จมาอวยบังคลแล้ว พระบรมศาสดาจึงตรัสบูชา พระนางว่า ในอดีตกาล พระนางเกิดเป็นอัครมเหสีของพระเจ้าพาราณสี มีจิตรีชายหญิงนั๊กฟ่อนคนหนึ่งของพระราชา จึงรับสั่งเรียกหญิงนักฟ่อนนั้นมานั่งลงของตน แล้วเอาผมหมูย (ตำแหย) โรงละครตัวของหญิงนักฟ่อนนั้นเป็นท่านของยืนหยัด ขณะเดียวกันก็ให้คนอื่นแอบเอาผงหมูย ไปปริยไหว้นอน ผ้าห่ม เสื้อผ้า เครื่องใช้ของหญิงนักฟ่อน