การค้นพบความอัศจรรย์และการอุทิศส่วนกุศลในพระพุทธศาสนา : หน้า 196/280

ด้วยหวังจะได้พบความอัศจรรย์ต่อไปอีก พรดพ่อค้า จิ้งตีก็ไทรทางด้านตะวันตก ก็ปรากฏเหล่านารีแต่งกายสวยงามมาพากันออกมาจากกิ่งไม้นั้น แต่ละนางต่างก็เข้าปรอให้ความสุขรีื่นรื่นมันเฝิงใจเค้าพ่อคำอย่างถ้วนหน้า เมื่อได้รับความสุขสมอารมณ์หมายกันแล้ว เหล่าพ่อค้าก็คิดดิ่งไทรทางด้านทิศเหนืออีก ครว่นี้ก็กลัวไหลออกมาจากกิ่งไม่นั้น พวกพ่อค้าต่างพากันเก็บแก้วมณีรัตนชาติอันทรงคุณค่าบรรทุกเต็มทั้ง 500 เล่ม แล้วเดินทางกลับสุภสถิต เมื่อเก็บงำทรัพย์เรียบร้อยแล้ว ก็พากันไปเผ่าพระบรมศาสดา ณ พระวิหารเถวัด เพื่อกราบทูลนิเทศดาวมหานในวันรุ่งขึ้น ด้วยปรารถนาจักทิศส่วนกุศลแก่บุคคลเก่าแก่ทรงคุณค่า ผู้ซึ่งให้ทรัพย์และความสุขแก่พวกเขา ในวันรุ่งขึ้น หลังจากทรงฉันเสร็จแล้ว พระบรมศาสดาได้รับสถามพ่อค้าว่า จะอุทิศส่วนกุศลให้แก่กุศลเจตาอย่างใด คณะพ่อค้าจักรบทรูลึงเรื่องราวที่พวกเขาประสบมา ณ ต้นไทรนั้น ครับทรงทราบแล้วพระพุทธองค์จึงตรัสชมเชยว่า การที่พวกพ่อค้าไม่ดูแ่อำนาจตนเอง เป็นผู้รู้จักประมาณ จึงได้ทรัพย์สมบัติเหล่านั้นมา ผิดกับพ่อคำลุ่มหนึ่งในอดีต ที่สูญอำนาจตนหาไม่รู้จักประมาณ จึงต้องสูญเสียทั้งทรัพย์และชีวิต พ่อคำเหล่านั้นใครจะรู้เรื่องในอดีติ จงกราบทูลอธิบายให้ทรงแสดงเรื่อง