การทำทานกุศลและผลต่อชีวิต : หน้า 44/236

ทาน...ก้ามแจ่ง... เป็นส่วนหนึ่ง...ดู่ก่อนสมาน ผู้ทำทานกุศล มาเป็นบรรพชีด ย่อมได้ดีว่าผู้ไม่ทำทานกุศล ด้วยเหตุ ๕ ประการนี้" กุศลาราบทูลถามต่อไปอีกว่า "ข่าแตะพระองค์ผู้เจริญ ถ้า คนทั้งสองนั้นบรรลุอรหัต แต่คนทั้งสองนั้นทั้งที่ได้บรรลุอรหัตเหมือนกัน พึงมีความคิดเห็นแตกต่างกันหรือไม่" พระองค์ตรัสตอบว่า "เราไม่กล่าวว่ามีความคิดเห็นต่างกัน ไดๆ ระหว่างความหลุดพ้นของผู้หนึ่งกับความหลุดพ้นของอีกผู้หนึ่ง" ด้วยความมีติท่วมทัน พระราชดิอถุทานว่า "ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ ช่างนำอัศจรรย์จริงหนอ ข้อนี้ก็น่าจะได้ว่า สมควรแท้ที่คนทั้งหลายจะให้บา นสมควรที่คนทั้งหลายจะทำบุญ เพราะบุญ เป็นอุปการะแห่งเทวา มนุษย์ และบรรพชีด" พระองค์ตรัสตอบว่า "อย่างนั้นสมาน สมควรแท้ที่คน ทั้งหลายจะให้บา นสมควรแท้ที่คนทั้งหลายจะทำบุญ เพราะบุญ เป็นอุปการะแห่งเทวา มนุษย์ และบรรพชีด" จากพระสูตรนี้ จะเห็นได้ว่า เกิดเป็นคนควรทำทานกุศล โดยแท้ เพราะไม่ว่าผู้นั้นจะเกิดเป็นอะไรตาม เมื่อทำทานกุศลไว้ดัง แล้ว ย่อมมีโอกาสที่จะพัฒนาคุณภาพชีวิตได้ดีกว่า และแม้จะอยู่ในเพศบรรพชีด เป็นเนื้อบุญซึ่งถือว่าเป็นผู้รับ(ปฏิทัษ) ก็ ควรทำทานกุศลด้วย เพราะจะส่งผลให้ปฏิบัติธรรมได้ โดยง่าย และเพิ่มพูนบุญบารมีให้ดีขึ้นไปอีก