การพัฒนาคุณภาพชีวิต : หน้า 213/236

๒๓๓ การพัฒนาคุณภาพชีวิต ท้าวสักกะ มิวาสห้ามิวาสย์เศรฐฐีให้หยุดทำทานได้ จึงตรัสถามว่า "ท่านให้ทานเพื่อประโยชน์อันใด" เศรษฐีตอบว่า "เราได้ปรารถนาจะเป็นท้าวสักกะเลย เราทำทานเพื่อมุ่งพระสัพพัญญาญ เพื่อขนสัตว์ให้พันจากสังสารวิภั" ท้าวสักกะทราบดังนั้นแล้วทรงดีพระทัยมาก จึงเอาพระหัตถ์ลูบหลังของเศรษฐี กายของเศรษฐีจึงบริบูรณ์ด้วยอานุภาพของท้าวสักกะ และทรัพย์สมบัติก็กลับมาเป็นของเศรษฐีดั่งเดิม แล้วทรงประทานทรัพย์อันมีค่ามากสุดจะประมาณได้ ให้ไว้ในเรือนของวิสัยเศรษฐี เพื่อจะได้ทำทานตลอดไป ความเป็นผู้มีจิตใจสูงส่ง ประกอบไปด้วยการให้ แม้จะพบอุปสรรคนามายแต่ไม่หวั่นไหว ให้อย่างต่อเนื่องและเต็มกำลังด้วยผลแห่งบุญนั้นน้อยน่าทึ่งประโยชน์สุขแห่งตน เปรียบเหมือนดังสาย้น้ำที่มีการถ่ายเทอยู่เสมอ น้ำเก่าไหลไปน้ำใหม่เข้ามา เป็นน้ำที่ใส สะอาด จิตใจของผู้ให้ก็เช่นเดียวกัน ยิ่งให้อิ่งใสสะอาดและบริสุทธิ์ ดำรงชีวิตอย่างมีความสุข