พระโพธิสัตว์และการให้ทานดวงตา : หน้า 216/236

๒๖ ทาน...กับ...แพรแห่ง... ความปลาระธานของเราจักสำเร็จบริบูรณ์แล้วในวันนี้ เราจะได้ให้อทานอันประเสริฐ ซึ่งเราไม่เคยให้มาก่อนเลย” ลำดับนั้นพระโพธิสัตว์ตรัสว่า พรหมณนี้มาขอนิ่งตากับ เรา ราวกับว่าร้องระจิต รับส่งต่อไปด้วยจิตโลมนัน ถามว่า “ท่านรู้มาจากใคร ใครเป็นผู้แนะนำให้มาของดวงตา” พรหมณแก๋ หรืออีกนัยหนึ่งคือท้าวสักเทวราชตอบ คำพระราชว่า “ท้าวสักเทวราช เป็นผู้แนะนำให้มาของดวงตาม กับท่าน ขอให้นาสละดวงตานั้นคืนละได้จากให้แก่พี่เจีด” พระโพธิสัตว์จึงตรัสตอบว่า “ดูต่อพราหมณ์ ท่านปรารถนาประโยชน์อันใด ความปรารถนาเหล่านั้นจงสำเร็จแก่ ท่านเกิด ท่านจงเอาดวงตาไปเถิด เมื่อท่านขอดวงตาข้างหนึ่ง เราจะให้ดวงตาแก่นท่านทั้งสองข้าง” ว่าแล้วก็ทรงนำพราหมณ์เก่าเข้า ไปในพระนคร แล้วรับสังหามอสิกะให้เข้าเฝ้า เรื่องที่พระราชาจะให้ทานดวงตา ได้ความรู้ไปถึงข้าราช บริพารทั้งหลาย ข้าราชบริพารเหล่านั้นต่างมามอนว่า “ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ ขอพระองค์อย่าพระราชทานพระเนตรเลย อย่า ทิ้งพวกข้าพระองค์ทั้งปวงเลย ขอพระองค์จงพระราชทานทรัพย์ แก่มุกดา ไพฑูรย์ ซึ่งมีอยู่มากมาย หรือพระราชทานราทเทิมม่า อาชาไนยที่ประดับแล้ว หรือพระราชทานช้างซี่ประดับประดาดีแล้ว ขอให้พระองค์ทรงใคร่ครวญ แล้วพระราชทานสมบัติอย่างอื่นเถิด” ในขณะนั้น พระราชาได้ตรัสพระคาถาว่า