การปลอมตัวและการสะกดรอยในพระราชวัง : หน้า 71/236

คนสนิทให้รับสะกดรอยตามไป เพื่อให้รู้ว่าท่านมาจากไหน จะไปพักที่ไหน เพื่อว่าวันต่อไปจะนิบนต์มารับบาตรในพระราชวังอีก ฝ่ายพระกินชูปลอมนี้ เมื่อได้อาหารเต็มมาตรสมความ ปรารถนาแล้วก็ถือใจ รับเดินไปจนสุดกำแพงพระราชวัง เมื่อเห็นว่าปลอดผูคนแล้ว จึงปล่อยจิ๋วเจริญและสงออกเป็นเพศคู่หลักตามเดิม แล้วนำเอาพระกระยาหารนั้นไปให้ทรายท้องบริโภคตามความประสงค์ อารามยี้สะเกาะรอยติดตามมาได้เห็นพฤติการณ์นั้นโดยตลอด ก็มั่งเกิดความตกใจและสงสัยใจคิดว่า มิเกอคนที่ปลอมตัวเป็นพระเสด็จแล้ว นี้ก็ถากพระราชา ทรงตรัสถามว่า “ได้ความว่าอย่างไร บอกมาเร็วๆ พระน้องอยู่ไหน?” อารามยี้จึงใช้คาถามายเพื่อรักษาองค์พระราชาไว้ กรุงทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงคุณอันประเสริฐ ข้าพระพุทธเจ้าได้สะกดรอยตามพระรูปนี้ไป จนออกนอกกำแพงพระราชวัง พอตามไปสุดพระราชวังโน่น ท่านก็หยุดไปในทันที”(ในที่นี้หมายถึงหยากความเป็นพระกลายเป็นคฤหัสถ์ไป) พระราชาได้พึงดังนี้ทรงโสนสนาม่า มีได้ซักความเพิ่มเติมอีก ทรงคิดเอองว่า “บุญของเราแท้ๆ ที่ได้ถวายท่านแต่พระอรหันต์ตรุงคุณวิเศษ ท่านเป็นพระอรหันต์จริงๆ ปาฏิหาริย์หายตัวได้