อานิสงส์ถวายมะม่วง : หน้า 263/585

อานิสงส์ถวาย มะม่วง ๒๖๒ “มะม่วงเหล่านี้ เป็นมะม่วงที่เราดูแลอย่างสุดฝีมือ เป็น ผลไม้ชั้นยอดในพระราชอุทยาน เราควรถวายเอาบุญกับ พระคุณเจ้าก่อน เพราะท่านเป็นเนื้อนาบุญอันประเสริฐ แม้ พระราชาจะสั่งให้ประหารเรา หรือเนรเทศเราออกจากแว่นแคว้น ให้ไปอยู่ที่อื่นเราก็ยอม ถ้าเราถวายพระราชา ก็จะมีผลเล็กน้อย เพียงแค่ค่าตอบแทนในปัจจุบันเท่านั้น แต่ถ้าเราถวายกับพระเถระ ผลจักมีประมาณมิได้ ทั้งในปัจจุบัน และในสัมปรายภพ วันนี้ ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้นก็ตาม เราจะไม่สนใจ ไม่หวั่นไหว ไม่วิตกกังวล ขอเอาบุญก่อน' คิดแล้วก็น้อมถวายผลมะม่วงทั้งสี่แด่พระมหา- โมคคัลลานเถระด้วยความเคารพเลื่อมใส หลังจากน้อมถวายทานอันยอดเยี่ยมแล้ว ในใจก็เต็ม เปี่ยมไปด้วยปีติ เขาเดินมุ่งหน้าไปเข้าเฝ้าพระราชา และได้ กราบทูลเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น พระเจ้าพิมพิสารเป็นผู้ที่ ทรงธรรม และเป็นพระอริยสาวกผู้มีความเลื่อมใสไม่คลอนแคลน ในพระรัตนตรัย เมื่อได้ฟังเช่นนั้น พระองค์เกิดความปีติโสมนัส นึกอนุโมทนาบุญด้วย ขณะเดียวกันพระองค์ก็ให้ราชบุรุษ สอบสวนว่า พนักงานเฝ้าสวนได้ทำอย่างที่พูดจริงหรือไม่ หลังจากพระเถระกลับจากบิณฑบาต ท่านได้น้อมถวาย มะม่วงเหล่านั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระบรมศาสดา