พระธัมมทินนาเถรีและการบรรลุพระอรหัต : หน้า 287/585

ธรร อานิสงส์ ขอน้อยให้มาก ២៨៦ เมื่อนางธัมมทินนาบวชแล้ว ได้เรียนกัมมัฏฐานในสำนักภิกษุณี เพียงสองสามวัน แล้วปรารถนาที่จะปลีกวิเวก จึงไปหา อุปัชฌาย์อาจารย์ ได้ขอคำปรึกษาว่า “ข้าแต่แม่เจ้าทั้งหลาย ใจของดิฉันไม่ชอบที่ไม่สงบ ดิฉันจะหาที่ที่มีความสงบเงียบเพื่อ ปฏิบัติธรรม ขอท่านโปรดอนุเคราะห์หาที่สงบให้หน่อยเถิด” พวกภิกษุณีพาเธอไปอยู่ที่อาวาสใกล้บ้าน ที่มีความสงบวิเวก เธอปฏิบัติธรรมไม่นานก็ได้บรรลุพระอรหัตพร้อมด้วยปฏิสัมภิทา ครั้นบรรลุพระอรหัตแล้ว พระธัมมทินนาเถรีคิดว่า “ใจ ของเราหมดกิเลสแล้ว เราจักอยู่ทำอะไรในที่นี้ เราจักไป กรุงราชคฤห์ถวายบังคมพระบรมศาสดา และพวกญาติของเรา ซึ่งมีจำนวนมากจักกระทำบุญ” จึงกลับมากรุงราชคฤห์กับภิกษุณี สงฆ์ มหาอุบาสกวิสาขะทราบว่าพระธัมมทินนาเถรีมาเยี่ยม ก็ประสงค์ ที่จะทดลองการตรัสรู้ของพระเถรี ได้ถามปัญหา เรื่องเบญจขันธ์ซึ่งเป็นภูมิธรรมของพระอริยเจ้า พระธัมมทินนา เถรีได้วิสัชนาปัญหาตามที่ถาม เหมือนเอามีดคมกริบตัดก้านบัว ทําให้มหาอุบาสกสิ้นสงสัย วิสาขมหาอุบาสกได้ไปกราบทูลนัยแห่งคำถาม และ คำตอบทั้งหมดแด่พระบรมศาสดา พระพุทธองค์ทรงสรรเสริญ พระเถรีนั้นด้วยพระพุทธพจน์ว่า ภิกษุณีธัมมทินนาเป็นบัณฑิต