อานิสงส์การถวายอาหารบิณฑบาต : หน้า 355/585

Bsumaประช อานิสงส์ถวายอาหารบิณฑบาต ๓๕๔ เป็นมเหสีของพระราชาทรงพระนามว่า อรุณราชราชา เมื่อ พระนางได้ยินกิตติศัพท์ของพระบรมศาสดา ก็เกิดความเลื่อมใส ศรัทธา ปรารถนาที่จะฟังธรรม ในวันหนึ่ง หลังจากว่างจาก พระกรณียกิจแล้ว พระมเหสีก็ตัดสินใจเดินทางไปเข้าเฝ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อได้ฟังธรรมแล้ว ทำให้เกิดความเกรงกลัว ต่อบาปคิดว่า เราเป็นมเหสีของพระราชา มีหลายครั้งที่ต้องพิพากษา ผู้ที่มีความผิด บางคนก็รับสั่งให้ประหารชีวิต เป็นการสร้าง กรรมคือปาณาติบาต เรามาฟังธรรมในวันนี้ ได้ข้อคิดมากมาย ชีวิตหลังความตายนี้ยาวนาน และน่ากลัวเหลือเกิน ในบางครั้ง ตัวของเราเองก็มีส่วนในการพิพากษานั้นด้วย ในฐานะที่เป็น พระมเหสี แม้จะมีคนเคารพเกรงใจ แต่หากเราละจากโลกนี้ไป แล้ว นายนิรยบาลที่พระบรมศาสดากล่าวถึงนั้น ไม่มีความ เกรงใจผู้ที่สร้างบาปอกุศลเลย เราไม่ควรประมาทในชีวิต ตั้ง แต่นี้เป็นต้นไป เราควรจะสร้างบุญสร้างบารมี เพราะขณะนี้ บุญกุศลที่พอจะถือเอาติดตัวไปได้เราไม่ได้ทำไว้เลย ครั้นดาริอย่างนี้แล้ว ก็รีบเดินทางเข้าเฝ้าพระสวามี กราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ หม่อมฉันต้องการที่จะสร้างบุญ ขอพระองค์โปรดประทานโอกาส ในการสร้างบุญให้แก่หม่อมฉัน ด้วยเถิดเพคะ ขอเพียงสมณะรูปเดียวก็ได้ หม่อมฉันจักถวาย