อานิสงส์ถวายภัตตาหารและการเตรียมตัวเสวยผลบุญ : หน้า 362/585

ธรรมะเรll อานิสงส์ถวายภัตตาหาร ๓๖๑ ทุกชีวิตที่เกิดขึ้นมา มีจุดสุดท้ายที่เหมือนกัน คือ ล้วน บ่ายหน้าไปสู่ความตาย ความตายนั้นติดตัวเรามาพร้อมๆ กับ การลืมตาขึ้นมาดูโลก บัณฑิตนักปราชญ์ผู้มีปัญญาจะมองเห็นว่า ความตายไม่ใช่เรื่องที่น่ากลัว แต่เป็นเครื่องเตือนสติไม่ให้ ประมาทมัวเมาในชีวิต จะได้ดำรงตนให้เหมาะสมกับการเกิดมา เป็นมนุษย์ เมื่อทราบว่า ไม่สามารถที่จะพ้นจากพญามัจจุราชไปได้ ก็ตั้งใจสร้างบุญบารมีอย่างเต็มที่ เมื่อถึงเวลาที่จะละจากโลกนี้ไป ก็จากไปอย่างไม่สะทก- สะท้าน เพียงแต่ย้ายที่อยู่ที่ทำงานใหม่ ไปสู่ภพภูมิที่เหมาะสม กับบุญบารมีที่ได้ทําเอาไว้ เสวยผลบุญรอเวลาที่จะมาสร้าง บารมีต่อไปในโลกมนุษย์ สร้างบารมีไปจนกว่าจะสามารถขจัด กิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไปได้ เมื่อนั้นก็จะหลุดพ้นจากพญามัจจุราช ไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไป ความว่า มีวาระแห่งภาษิตที่ปรากฏอยู่ใน อันนสังสาวกเถราปทาน “เรามีปีติอย่างยิ่ง เพราะได้เห็นพระสัมพุทธเจ้า ผู้มี พระฉวีวรรณดั่งทองคำ พระนามว่าสิทธัตถะ เสด็จดำเนิน อยู่ในระหว่างชุมชน มีพระลักษณะประเสริฐ ๓๒ ประการ ดังดวงประทีปส่องโลกให้โชติช่วงหาประมาณมิได้ ไม่มีใคร