อานิสงส์ของการให้ทาน : หน้า 29/216

มีแต่ประโยชน์ ไม่มีโทษภัยแก่ผู้รึบจึงมีอานิสงส์สม โดยทั่วไปเรียกผู้ให้ทานวัตถุกำ ทานดี ทาน - ทำให้เกิดบุญได้ เพราะในทันทีที่ได้ดี เกิดกำลังมาก พอถึงกับสะทานวัตถุได้ ใจก็กลับเข้ามารวมกับธรรม ซึ่งเป็นธรรมชาติดิบริสุทธิ์ภายในของตนเอง จึงเกิดเป็นดวงบุญสว่างขึ้นโดยอัตโนมัติ ณ ศูนย์กลางใจ เช่นเดียวกับไฟขั้วบวกกับขั้วลบที่มาบรรจบกันย่อมเกิดประกายสว่างขึ้นฉะนั้น และบุญที่เกิดขึ้นนี้ก็ทำหน้าที่ฆ่าโลภะ กิเลสทะนทีเหมือนแสงสว่างของดวงอาทิตย์หรือดวงประทับ เมื่อปรากฏขึ้น ย่อมฆ่าความมืดให้หมดไปฉะนั้น ทาน - จะบังเกิดผลเป็นบุญมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับ ๑. วัตถุ คือของที่จะให้ต้องเป็นของที่ตนได้มาโดยสุจริต ๒. เจตนา คือความตั้งใจในการให้ว่ามุ่งชำระกิเลสหรือปรับปรุงจิตให้สะอาดเป็นหลัก ๓. บุคคล คือผู้ให้ต้องบริสุทธิ์ มีศีล ๕ เป็นอย่างน้อย ส่วนผู้รับก็ยังต้องมีศีลบริสุทธิ์ตามเทศะของตน ทาน - มีผลแก่ผู้ให้โดยตรงคือ มQ่ความตระหนี่ ความโลก ความเห็นแก่ตัว และทำให้ทานบดีนั้นกลายเป็นคนโอบอ้อมอารีตามไปด้วย