ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู : หน้า 118/216

การประพฤติปฏิบัติล้านี้ถือเป็นการทำทานในอีกลักษณะหนึ่งของผู้มีอาชีพครู ด้วยตระหนักว่า ทานมีผลจริงเพราะนำมาซึ่งความสุขกายสบายใจอย่างต่อเนื่อง ๒. การสงเคราะห์มีผลจริง ๑. สงเคราะห์นักเรียนที่มีปัญหาต่างๆ เพื่อให้สามารถเรียนได้จนจบหลักสูตร ด้วยวิธีการที่เหมาะสม เช่น นักเรียนที่ขาดแคลนทุนเล่าเรียน ก็หารงานพิเศษให้ทำ หรือหาทุนอุดหนุนการศึกษาจากองค์กรของรัฐและเอกชนให้ ๒. สงเคราะห์นักเรียนที่เรียนดี มีความประพฤติดีแต่ยากจนด้วยการสะเวลาสอนพิเศษให้ รวมทั้งการสร้างโอกาสให้เด็กสามารถเข้าสอบแข่งขันชิงทุนการศึกษา หรืทุนศึกษาต่อทั่วในและต่างประเทศหลังจากจบการศึกษาในโรงเรียนที่กำลังเรียนอยู่ ๓. เมื่อเพื่อนครู นักเรียน หรือเจ้าหน้าที่แผนกต่างๆ ประสบปัญหาไม่ว่าจะอุบัติเหตุ หรือภัยธรรมชาติ ต้องช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถ การประพฤติปฏิบัติแลงี้ ถือเป็นการสงเคราะห์เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ด้วยตระหนักว่า การสงเคราะห์นี้มีผลเป็นความสุขและความดีจริง ๓. การชุยยงมีผลจริง ๑. ครุพึ่งมีศรัทธาที่ดีต่อทุกๆ คน ขณะเดียวกัน ก็องหาคุณธรรมความดีและความสามารถทั้งของผู้บริหาร ซึ่งเป็นหัวหน้าของตนและเพื่อนครูผู้ร่วมงานทุกคน เมื่อเห็นใครทำดีถูกต้อง ก็กล่าวย่อมสรรเสริญให้รางวัลตามความเหมาะสม ๒. ครุต้องไม่เน้นทว่าร้ายผู้บริหารให้คนฟัง เพราะจะทำให้นักเรียนขาดความเคารพต่อผู้บริหาร และขาดความภาคภูมิใจในสถานศึกษาของตน ๓. ครุต้องไม่เน้นทว่าร้ายเพื่อนครูให้เด็กนักเรียนฟัง เพราะ