บทส่งท้าย: ศิลป์กับความสำเร็จในอาชีพ ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู หน้า 195
หน้าที่ 195 / 216

สรุปเนื้อหา

บทนี้กล่าวถึงปัจจัยที่ทำให้ผู้ทำงานประสบความสำเร็จในอาชีพต่างๆ โดยยกตัวอย่างแม่ครัวและวิทยากร ที่แม้จะมีความรู้และเครื่องมือเหมือนกัน แต่ผลลัพธ์ที่ได้แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับศิลปะในการทำงาน หากแม่ครัวไม่มีศิลป์ ผลงานจะไม่อร่อยหรือไม่น่ารับประทาน ส่วนวิทยากรที่ขาดศิลป์ในการบรรยายจะทำให้ผู้ฟังไม่สนใจหรือเบื่อหน่ายได้ นี่คือบทสรุปของการประสบความสำเร็จในอาชีพต่างๆ ที่ต้องการทั้งศาสตร์และศิลป์

หัวข้อประเด็น

-ปัจจัยที่ทำให้ประสบความสำเร็จ
-ความรู้และศิลปะในอาชีพ
-ตัวอย่างการทำงานที่แตกต่างกัน
-ความสำคัญของการสื่อสาร

ข้อความต้นฉบับในหน้า

บทที่ ๗ บทส่งท้าย เหตุปัจจัยให้ประสบความสำเร็จในทุกอาชีพ การทำงานทุกอย่างจะใช้เฉพาะศาสตร์หรือความรู้ความเข้าใจอย่างเดียวไม่พอ จำเป็นต้องมีศิลป์ด้วย ผลงานจึงจะสมบูรณ์ ตัวอย่างเช่น แม่ครัว ๒ คน ทำอาหารอย่างเดียวกัน คือแกงส้มปลาย่างอย่างหนึ่ง โดยมีเครื่องปรุงครบเครื่องเหมือนกัน มีปริมาณเท่ากัน มีคุณภาพเหมือนกัน ทุกประการ แต่ผลผลิตคือแกงส้มทั้ง ๒ หม้อ มีรสชาติเหมือนกัน ความชอบเหมือนกัน ชนให้รับประทานต่างกัน คือหม้อหนึ่งมีรสชาติดี และไม่มีมลิ้น คาวปลาเลย แต่หม้อหนึ่งมีกลิ่นคาวปลารุนแรงจนไม่มีใครอยากรับประทาน เป็นต้น หรือในกรณีวิทยากร ๒ คนที่ทำหน้าที่บรรยายเรื่องเดียวกันในเวลาเท่ากันให้แก่ผู้ง ๒ กลุ่ม ในสถานที่ ๒ แห่ง ครั้นเมื่อการบรรยายสิ้นสุดลง ผู้ฟังกลุ่มหนึ่งรู้สึกประทับใจวิทยากร มาก เพราะได้รับความรู้ความเข้าใจเป็นอย่างดี รู้สึกสนุกสนานชวนให้ติดตามทุกขั้นตอน และอยากมีโอกาสฟังคำบรรยายจากวิทยากรคนนี้อีก ในขณะที่ผู้ฟังอีกกลุ่มหนึ่งพากันนับว่า จะไม่ขอฟังการบรรยายจากวิทยากรคนนี้อีกแล้ว เพราะพูดวกไปวนมา ฟังไม่รู้เรื่องน่าเบื่อ ชวนให้ง่วงนอน เป็นต้น ถามว่าอะไรเป็นเหตุให้ผลงานของแม่ครัวและวิทยากรเหล่านี้แตกต่างกันอย่างมาก คำตอบที่น่าจะถูกต้องประเด็นที่สุดคือ ศิลปะ นั่นเอง กล่าวคือ แม่ครัวที่ขาดศิลปะในการปรุงอาหารย่อมทำอาหารไม่อร่อย วิทยากรที่ขาดศิลปะในการบรรยายหรือการสื่อสาร ย่อม
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More