การสอนศีลธรรมให้บุตร : หน้า 207/216

ถ้าพ่อแม่รำสอนบุตรอยู่เสมอ ในที่สุดบุตรจะเข้าใจ และไม่แปลอิสติที่จะกล่าวเท็จหรืออวิจฉูริย นั่นคือเนียดี ๆ ก็จะเกิดขึ้น การรำสอนทั้งอุดมธรรมนบ และกุศลธรรมบข้ออื่น ๆ ในทำนองเดียวกันนี้ ในที่สุดบุตรก็จะประพฤติตนแต่กุศลธรรมบ เป็นนิสัย ๓) ต้องมีความรู้ความเข้าใจในเรื่อง กรอบมาตรฐานศีลธรรม ขั้นพื้นฐาน ๑๔ ประการ คือ กรรมเกลส ๔ อจิต ๔ และอบายมุข ๖ กล่าวคือผู้เป็นพ่อแม่ต้องเฉลวจากพฤติกรรมที่ต้องห้ามทั้ง ๑๔ ประการ เพราะตระหนักถึงโทษภัยเป็นอย่างดี พร้อมกันนั้นก็ต้องชี โทษภัยที่จะเกิดขึ้นในปัจจุบัน ตลอดจนผลของบาปกรรมที่จะบังเกิดขึ้น ในชาติถัดไปให้บุตรเข้าใจ ขณะเดียวกันก็ต้องคอยติดตามสังเกต อยู่เสมอว่าบุตรมีพฤติกรรมที่ต้องห้ามอย่างใดอย่างหนึ่งใน ๑๔ ประการ หรือไม่ ถ้ามีจําเป็นต้องรีบแก้ไข ๔) แนวคิดในการปฏิบัตของพ่อแม่ทั้ง ๔ ข้อนี้ต้องนำมาปฏิบัติจริงใน ๔ ห้องแห่งชีวิต (ไมร่วมห้องทำงาน) ให้เป็นกิจกว ประจำวัน สำหรับแนวคิดและวิธีปฏิบัติทั้ง ๔ ข้อนกล่าว อาจถือได้ว่า เป็นทั้งศาสตรและศิลป์ของครูประเภทที่ ๑ คือพ่อแม่ นอกจากนี้ก็ยังมีกิจกวรเน็ทำเป็นกิจวัตรประจำวันใน ห้องต่าง ๆ อีกมากมายหลายอย่าง สำหรับกิจกรรมเหล่านี้มีแนวคิดสำคัญ ๒ ประการ คือ ๑) ต้องฝึกให้บุตรลงมือทำด้วยตนเองตั้งแต่เป็นเด็กเล็ก ๆ เนื่องจากเด็กวัยนี้อยู่ในวัยชุกชุน อยู่ไม่ไดด ดังนั้นแทนที่จะปล่อย