ข้อความต้นฉบับในหน้า
๓. ครูพึงจะถือเสมอว่า กุศลแห่งกรรมนั้นหัวใจของสัมมาอริ ย์ ครูจึงต้องรอให้ศิษย์มั่นคงในสัมมาอริย แล้วการปลุกฝอบรม ศิษย์ทั้งมวลให้มีศรัทธามั่นในเรื่องกุศลแห่งกรรม เพื่อเป็นหลัก ประกันว่าศิษย์เหล่านั้นจะเป็นคนมีสัมมาอริยระดับต้น เพื่อ เป็นจุดเริ่มต้นในการพัฒนามรรค๗๗ ให้แก่รอคุณยิ่งขึ้น กว่าได้ว่า การปลุกฝอบรมศิษย์ทั้งมวลให้เป็นคนดี มั่นคงอยู่ในสัมมาอริย คือ กรรมที่ครูได้ทำเพื่อ ตนเอง สังคม และประเทศชาติ ทั้งนี้เพราะ เชื่อมั่นว่า ทุกการกระทำ ของตนล้วมีผลจริง
๒. เป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตตามหลักความจริงประจำโลก ๕
๕.โลกนี้มี (ที่มาจริง) เหตุแห่งความเจริญก้าวหน้าหรือความเสื่อมในอาชีพครูของตน ในปัจจุบัน ล้วนเป็นผลมาจากการดำเนินชีวิตของครูในช่วงเวลาที่ ผ่านมา ว่าเป็นไปตามหลักการดำเนินชีวิตให้เป็นสุข ๔ หรือไม่ เพียงใด ประกอบกับวิบากแห่งกรรมในชาติก่อน ที่ตามมาให้ผลหรือัตรรอ นอกจากนี้ ประกอบรญัง ดังนั้นเมื่อตนมั่นใจว่าตนครองชีวิตถูกต้องตามหลักการดำเนินชีวิต ให้เป็นสุข ๔ แล้ว แต่งไม่ได้รับผลตามคาดหวังไม่ท้อใจ คง มุ่งมั่นพากเพียรทำให้ดีขึ้นๆ อีกนไป เพราะตระหนักว่า บุญกุศล ที่ได้ทำแล้วในชาตินี้มีผลจริง
๖. โลกหน้ามี (ที่ไปจริง) ความเจริญหรือความเสื่อมในอาชีพครูของตนในอนาคต ขึ้นอยู่กับความเข้มงวดด้านในด้านนอกของตนเองด้านส่วนตัว และประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานในหน้าที่ ว่าเป็นไปตามหลักการดำเนินชีวิตให้เป็นสุข ๔ มากน้อยเพียงใด นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป รวมผลในข้อ ๕
ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู
๑๐๖
เพชรหลวงพ่อตัตซิโว