บุญจากการเจริญภาวนา : หน้า 32/216

๓. บุญจากการเจริญภาวนา ภาวนา - แปลว่าการเจริญ การอบรม การทำให้เป็นขึ้นหมายถึง การทำใจให้สงบและทำปัญญาให้เกิดขึ้นด้วยการฝึกฝนอบรมจิตไปตามแบบที่ท่านผู้กำหนดไว้ ซึ่งเรียกชื่อต่างๆ กันไป เช่น การบำเพ็ญกุศล การทำสมาธิ การเจริญภาวนา การเจริญจิตตภาวนา การบริหารจิต ฯลฯ ภาวนา - ในทางปฏิบัติท่านแบ่งไว้ ๒ แบบใหญ่ๆ คือ ๑. สมถภาวนา การอบรมใจให้สงบ เรียกว่า สมถ-กรรมฐาน หรืออจิตตภาวนา หรือสมาธิภาวนา ก็ได้ ๒. วิปัสสนาภาวนา การอบรมใจให้เกิดปัญญา เรียกว่า วิปัสสนากรรมฐาน หรือ ปัญญาภาวนา ก็ได้ เป็นขั้นตอนต่อจากสมาธิของผู้เข้าสู่ธรรมกายแล้ว ภาวนา - เมื่ออบรมอย่างจริงจังย่อมเกิดบุญขึ้นอย่างมากมาย เพราะเป็นการอบรมใจให้กลายมาสงบหยุดนิ่ง ณ ศูนย์กลางกายอย่างต่อเนื่องจริงจัง ใจจึงมิสก้ามกับอย่างต่อเนื่องและมีกำลังมากพอที่จะประคับประคองใจให้เข้าสู่ เขาไปอยู่และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับธรรมครั้งละนานๆ เป็นชั่วโมงๆ เป็นวันๆ เสมือนนำไฟไหม้ดวง คือใจ ลอดเข้าไปในเขตวาอันซึ่งเป็นธรรมชาติบริสุทธิ์ภายในตน เกิดเป็นดวงบุญสำว่งสว่างไสวต่อเนื่องกันโดยอัตโนมัติ ณ ศูนย์กลางใจ เช่นเดียวกับไฟฟ้าขึ้นวูบวาบขึ้นวับหามาบรรจบกันก็เกิดประกาย ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู ๑๘ เพจหลวงพ่อทัตตชีโว