หลักในการปฏิบัติหน้าที่ของตนเองต่อทิศ : หน้า 67/216

หลักในการปฏิบัติหน้าที่ของตนเองต่อทิศ เนื่องจากมนุษย์เป็นสัตว์สังคมที่ไม่อาจอยู่ตามลำพังตนเองได้ ตลอดเวลา ยังต้องพึ่งพาอาศัยสัตว์โลกผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกันอยู่ในขณะ ขณะที่เราเป็นแกนนกลางกุลุ่มรอบ ด้วยทิศ 6 ขณะนี้ผู้อื่น เช่น เพื่อนเป็นแกนนกลาง เราก็เป็น 1 ในทิศ 6 ของเพื่อน หรือขณะรับใช้ของเราเป็นแกนนกลาง เราก็เป็น 1 ใน 6 ทิศของเขาเช่นกัน ดังนั้นเพื่อให้สัมพันธภาพระหว่างตัวเรากับผู้นั้น ๆ ทิศ ดำเนินไปอย่างราบรื่นดี และเพื่อเป็นการร่วมกันรับผิดชอบต่อ การสร้างมิตรแก่ให้สังคม คนร่างต้องยึดถือหลัก 2 ประการ เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของตนบรรลุวัตถุประสงค์ดังกล่าว ดังนี้ ๑. ต่างคนต่างต้องตั้งใจจะเวียนกรรมชั่ว ๑๔ ประการโดยเด็ดขาด ได้แก่ กรรมกิเลส ๔ ( ศีล ๔ ข้อแรกในศีล ๕ ) อดิ ๔ และบายมุข ๒ เกี่ยวกับการละเว้นกรรมชั่วให้สำเร็จผลนั้น มีข้อเตือนใจให้ระลึกถึงอยู่ ๔ ประการ คือ ๑) เราตั้งใจในวันอย่างเด็ดยอดตลอดไป มีฉะนั้นเราก็จะไม่สามารถแก้ไขปรับปรุงตนเองให้เป็นต้นแบบของผู้คนรอบข้างเราได้ ๒) ขณะเรากำลังตั้งใจปรับปรุงตนเองนั้น ก็พึงพยายามชิมชัับคุณงามความดีต่าง ๆ ของบุคคลในทิศ 6 ของเราไว้ให้ได้มากที่สุด ๓) แท้ที่จริงแล้วคนเราทุกคนต่างมีบทบาทของครู ผู้ทำหน้าที่อบรมอุปนิสัยของกันและกันโดยเรียบง่าย ๔) การละเว้นชั่วเพื่อปรับปรุงแก้ไขในสิ่งที่ไม่ดีนั้น เป็นเรื่องการฝืนใจ หรือสวนกระแสกิเลส ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีความอดทนอย่างยิ่ง มินั่นก็จะยากที่จะทำได้สำเร็จ ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู ๕.๑