ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู : หน้า 209/216

ตามพุทธกำหนนในข้อ ๑ และข้อ ๒ เหมือนกับครูที่บ้าน แต่หน้าที่ที่พิศษสูงส่งกว่าที่อื่นๆ ก็คือ เป็นผู้ทำสงฆ์ โดยหน้าที่ดังกล่าวนี้ย่อมเป็นเสมือนหนึ่งกฤฏิกาที่บังคับให้พระภิษุหลาย จำเป็นต้องพากเพียรฝึกตนให้สมบูรณ์พร้อมด้วยคุณธรรม มีวิชาชาญะสมควรแก่การได้รับความเคารพนับถือ ยกย่อง กราบไหว้บูชาจากทิศทั้ง ๕ ดังนั้นพระภิษุจึงต้องทำหน้าที่เป็นทั้งต้นแบบและที่ปรึกษาด้านศีลธรรมแก่เที่ยตุโยม จึงเป็นการสมควรอย่างยิ่งที่ครูประเภทที่ ๒ หลังจากที่คันพบว่าพระภิษุรูปใดสมบูรณ์พร้อมด้วยคุณธรรมก็พบบรรดาลูกศิษย์ทั้งหลายไปขอรับการอบรมสั่งสอนจากท่าน หรือในบางครั้งอาจนิเทศท่านมาเทศกาสั่งสอนที่โรงเรียน ในกรณีนี้ทั้งครูและนักเรียนทั้งหมดในโรงเรียนจะมีโอากาสได้ฟังพระธรรมเทศนาหรือได้รับการอบรมสั่งสอนพร้อมกัน ซึ่งจะก่อให้เกิดประโยชน์อย่างมาก ภูมิวิธีธรรมตลอดจนเทคนิควิธีในการแสดงพระธรรมเทศนา ย่อมถือได้ว่าเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ของครูประเภทที่ ๓ อันนี้ แม้พระพุทธศาสนาจะได้ชื่อว่าเป็นศาสนาแห่งเหตุและผลพระธรรมคำสั่งสอนได้สามารถพิสูจน์ได้ด้วยหลักแห่งเหตุและผลก็ตามแต่ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับคุณธรรมของผู้พิสูจน์ด้วย ขณะยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ก็อาจเคลื่อนไหวสัยในเรื่องต่างๆ เช่น เรื่องกฎแห่งกรรม เรื่องนรกสรรค์ เป็นต้น ถึงแม้ครูประเภทที่ ๑ และ ๒ จะมีความรู้ความเข้าใจ และมีศรัทธามั่นในพระพุทธศาสนาก็ตาม แต่คำสอนในเรื่องดังกล่าวของครู๒ ประเภทนี้ก็ไม่คอดีลสิทธิ์เท่าของครูประเภทที่ ๓ ซึ่งจะเป็นผู้ยืนยัน ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู ๑๒๕ เพจหลวงพ่อทัตตชีว.