การอบรมคุณธรรมในเด็ก ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู หน้า 95
หน้าที่ 95 / 216

สรุปเนื้อหา

ในบทนี้พูดถึงบทบาทของครูในการอบรมเด็กให้เข้าใจคุณธรรมและจริยธรรม โดยครูต้องเป็นทั้งผู้ฝึกและตัวอย่างในการหลีกเลี่ยงอบายมุข และมุ่งมั่นในการปลูกฝังนิสัยที่ดี เช่น ความเคารพ ความอดทน และความมีวินัยผ่านกิจกรรมต่าง ๆ ที่เหมาะสม ทั้งในหลักสูตรและนอกหลักสูตร โดยยังต้องมีการฝึกสมาธิเพื่อเพิ่มพูนปัญญา ส่งเสริมให้เด็กประสบความสำเร็จในเป้าหมายของตน

หัวข้อประเด็น

-บทบาทของครูในการอบรมเด็ก
-หลักการสัมมาวายามะ
-การปลูกฝังคุณธรรม
-ความสำคัญของความเคารพ
-การฝึกความอดทน
-การสร้างวินัยในเด็ก

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ซึ่งครูต้องเป็นทั้งผู้ฝึก และเป็นตัวอย่างให้แก่เด็ก ผู้ฝึกต้องเช่นและให้เด็กเห็นว่า อบายมุขทั้ง 6 มิจฉาวณิชชา และมีฉาอาอาชีวะต่าง ๆ นั้น ก่อนให้เกิดทุกข์และโทษะแก่ชาวโลกนี้และโลกหน้าอย่างไร ก่อนให้เกิดทุกข์และโทษะแก่ชาวโลกอย่างไร ขณะเดียวกันครูเองก็ต้องไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งชั่วร้ายเหล่านั้นอย่างเด็ดขาด 6. สัมมาวายามะ คือ ความพยายามถูกต้อง สิ่งที่ครูต้องเข้าใจและปฏิบัติตามแนวแห่งสัมมาวายามะได้แก่ อ) การปรารถนาความเพียรตามหลักพรหม ๔ ซึ่งเป็นการเพาะนิสัยบุคคลให้คุณธรรมพื้นฐาน ๓ ประการ คือ ความเคารพ ความอดทน และความมีวินัยโดยอัตโมมัติ ๒) ครูมีหน้าที่โดยตรงในการปลูกฝังอบรมคุณธรรมหรือธรรมะ ดังนี้ - ความเคารพ ฝึกได้โดยให้ครูย่อมรายชื่อคุณความดีของบุคคล สถานที่ ฯลฯ อธิบายข้อดีหรือประโยชน์ของพิธีกรรม หนังสือ วรรณกรรม งานศิลปะ ฯลฯ - ความอดทน ฝึกได้โดยให้ครูร่วมกันทำกิจกรรมต่าง ๆ ทั้งกิจกรรมในหลักสูตร และนอกหลักสูตร ทั้งกิจกรรมในห้องเรียนและนอกห้องเรียน ตามความเหมาะสมด้วยประการต่าง ๆ และบเทฝึกที่ขาดไม่ได้คือ การทำสมาธิภาวนา หรือการบริหารจิต ทั้งนี้เพราะ เมื่อใดสงบย่อมเกิดปัญญา เมื่อเกิดปัญญาย่อมให้เกิดความคิดและกำลังใจที่จะฟื้นฟูอุปสรรคต่าง ๆ ให้ประสบผลสำเร็จได้ตามเป้าหมาย - ความมีวินัย ฝึกได้โดยการตรงต่อเวลา เช่น เข้าเรียน
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More