ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู : หน้า 82/216

ครูผู้มีศาสตรส์และศิลป ต่อไปชื่อให้ คุณครูท่านหลายลองสำรวจตัวเองว่า มีคุณสมบัติอยู่ในระดับไหน 1. มีศาสตร์ แต่ไม่มีศิลป 2. มีศาสตร์ และมีศิลป แต่ไม่มีศิล 3. มีศาสตร์ มีศิลป และมีศิล 4. มีศาสตร์ มีศิลป และสามารถอบรมสั่งสอนศิษย์ให้มีทั้งศาสตร์ ศิลป์ และศิลตามข้าพเจ้า ด้วย ในสมัยโบราณมีครูที่มีคุณสมบัติในระดับนี้ 4 นี้เป็นจำนวนมาก แต่เพราะยุคนี้เรามองข้ามศีลธรรม จึงมีผลให้ครุประเภทนี้แทบจะหมดไปจากสังคม ในสมัยโบราณถ้าผู้ลูกยังเดินไปตามถนน แล้วได้พบครูประเภทนี้โดยนึบเอียง ผู้เป็นพ่อก็จะแก่บลูกว่า ครูท่านนี้ไม่ใช่แค่เป็นครูของลูกเท่านั้น แต่เป็นครูของพ่อด้วย เป็นเพื่อนของปู่ด้วย การที่พ่อมีความรู้มาสอนลูกได้ทุกวันนี้ ก็เพราะท่านนี้สอนมา ไม่ใช่เฉพาะพ่เท่านั้น ปู่ของลูกก็ได้ครูท่านนี้คอยช่วยเหลือกันมาตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียนแล้ว เป็นต้น ขอให้องหลับตานึกดูว่าครูที่มีคุณสมบัติในระดับนี้ 4 นี้จะต้องทำงานหนักแค่ไหน เพราะการที่ใครจะรู้ตัวเองมีฉทีนี้ก็ยากแล้ว ยังต้องมาแก้ไขฉะทีของตนให้หมดสิ้นไปอีกก็ยิ่งยากว่าหลายเท่า แม่ท่านเหล่านี้จะต้องแบกระหนักเพียงใด แต่ท่านก็ทำสำเร็จ เมื่อท่านไปถึงไหน ผู้คนก็เรียกท่านว่า ปูชนียบุคคล เพราะท่านเป็นคนที่ควรกราบไหว้ได้จริง ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู (เลข ๒) เพจหลวงพ่อทัตตโชว์