บทบาทของพ่อแม่ในการอบรมสั่งสอนเด็ก ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู หน้า 77
หน้าที่ 77 / 216

สรุปเนื้อหา

การอบรมสั่งสอนลูกตั้งแต่เกิดเป็นสิ่งสำคัญ โดยพ่อแม่เป็นครูคนแรกที่ส่งเสริมญาณดีๆ เช่น การดูแลเรื่องอาหารและการพักผ่อน พร้อมทั้งสอนคุณธรรม เช่น การกราบไหว้และการกล่าวทักทาย เพื่อป้องกันไม่ให้ลูกเกิดนิสัยไม่ดี การทำให้ลูกปฏิบัติตามคำสอนเพื่อเสริมสร้างความดีเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับพ่อแม่ เพราะพฤติกรรมที่แสดงออกอาจส่งผลต่อลูกในอนาคต.

หัวข้อประเด็น

-บทบาทของพ่อแม่
-การอบรมเด็ก
-คุณธรรมและจริยธรรม
-ผลกระทบของการเลี้ยงดู
-พฤติกรรมเลียนแบบ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

จึงจำเป็นต้องมีรูปฝึกฝน อบรม สั่งสอนความรู้ต่างๆ ให้ ตามธรรมดา ครูคุณแรกหรือครูผู้แรก ของเรา ก็ คือ พ่อและแม่ ซึ่งเป็นครูในบ้าน สิ่งที่ พ่อแม่ต้องปลูกฝังอบรมส่งสอนลูกตั้งแต่เกิดมาย่อม คือ ญาณดีๆ เช่น การให้กินอาหาร นอนหลับพักผ่อน และขับถ่ายให้เป็นเวลา และตรงเวล ซึ่งจะเป็นการปลูกฝังวิธีให้เด็กเป็นนิสัยตั้งแต่เด็กตั้งแต่เยาว์ ในทางกลับกัน การปล่อยให้ลูกหวาดหวั่นเสียงร้องจนคอแห้งแท้ง จึงจะได้กินนม เมื่อขับถ่ายออกมาถูกปล่อยให้นอนแช่อาจจะปลาสะอยู่ เป็นเวลานานกว่าจะได้รับการดูแล การปล่อยปล่อยให้ลูกอยู่ในสภาพ ดังคดว่า ย่อมจะกลายเป็นการเพาะนิสัยไม่ดีหลายๆ ด้านให้แก่ทารก ครั้งเมื่ออายเจริญเติบโตขึ้นมาจะสามารถรับรู้ข่าวสารด้วย ภาษาทางหรือถ้อยคำได้ ก็จึงได้รับการปลูฝ่อมสั่งสอนเกี่ยวกับ คุณธรรมต่างๆ เช่น การกราบไหว้พระ การกราบไหว้ผู้ใหญ่ การกล่าว คำทักทาย และการสวดมนต์ไหว้พระ โดยสรุปคือ พ่อแม่ต้องปฏิบัติหน้าที่ตามพุทธกำหนดในเรื่อง ทศ ๖ ที่สำคัญที่สุดคือ ห้ามลูกไม่ให้ทำความชั่ว สอนลูกให้ตั้งอยู่ใน ความดี มีคุณธรรมต่างๆ เพิ่มขึ้นตามวัย ทั้งนี้ก็เพื่อป้องกันมิให้เด็ก เกิดความคิดเห็นที่เป็นมิจฉาทิฐิด้วยประการทั้งปวง สำหรับพ่อแม่ที่ไม่รู้หรือไม่สนใจปลูกฝังนิสัยดี ให้แก่ลูก หรือพ่อ แม่และสมาชิกในครอบครัวที่ยังแสดงพฤติกรรมเลวร้าทางกาย และวาจาให้ลูกเห็นเป็นประจำ ลูกก็จะมีชนและเลียนแบบพฤติกรรม เลวทรามเหล่านั้น ซึ่งในที่สุดก็จะกลายเป็นนิสัยไม่ดีจนกระทั่งถึงครรส ไปรโรงเรียน ก็จะไปสร้างปัญหาหนักใจให้แก่ครูอาจารย์ต่อไปอีก ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู ๒ เพจหลวงพ่อทัตตชีโว
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More