การให้อันมีค่าในชีวิต : หน้า 69/216

๑. ทาน หมายถึงการให้ การแบ่งปัน รวมถึงการสงเคราะห์ด้วย สำหรับบุคคลที่ยากจนขาดแคลนทรัพย์สินเงินทอง บุคคลที่ประสบภัยธรรมชาติ ย่อมต้องการความช่วยเหลือหรือสงเคราะห์ในด้านปัจจัย ๔ อย่างเร่งด่วน การทานของเราย่อมสามารถสนองความต้องการและความขาดแคลนได้ทันที แม้ผู้ที่ไม่ขาดแคลนเมื่อมีผู้นำสิ่งของมาให้ด้วยความปรารถนาดี ก็จะรู้สึปลาบปลื้มใจไม่รู้ลืมและเกิดความรักความปรารถนาดีต่อผู้ให้ ดังที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสเอาไว้ว่า ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก ๒. ปิยวาจา หมายถึง วาจาไพเราะหรือการพูดดีต่อกันคนเราโดยทั่วไปชีวิตอยู่ได้ด้วยกำลังใจ บุคคลที่เคยมีความรู้ความสามารถสูงส่ง มีทรัพย์สมบัติมากมาย มีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ แต่มักคราวอาจจะมีสิ่งใดมาบั่นทอนกำลังใจทำให้รู้สึกท้อถอยและสิ้นหวัง ไม่สนใจใดดีที่จะพากเพียรประกอบงาน ให้ชีวิตเกิดความเจริญก้าวหน้าต่อไปในสถานการณ์เช่นนั้น สิ่งที่บุคคลต้องการที่สุดก็คือปิยวาจา ได้แก่ คำพูดประโลมใจ คำพูดปลอบขวัญ ฯลฯ จากคนรอบข้าง ดังนั้นถ้าเราสังเกตเห็นว่าบุคคลใดในทิศ ๖ ของเรากำลังใจตก ก็จำเป็นอย่างยิ่งที่จะรีบช่วยเติมพลังใจแก่เขาด้วยปิยวาจา เพื่อให้เขาเกิดความอาจหาญพร้อมที่จะฟันฝ่าอุปสรรครอเขาชนะทุกข์ต่อไป ๓. อัตตจริยา หมายถึง การช่วยเหลือกันด้วยกำลังกาย กำลังทรัพย์ กำลังปัญญา กำลังความคิด กำลังบุญบารมี เป็นต้น ซึ่งเป็นไปโดยชอบธรรมและถูกต้องตามหลักธรรม เมื่ใดก็ตาม ถ้าสังเกตเห็นว่าบุคคลใดในทิศ ๖ ของ ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู ๕๕ นเพจหลวงพ่อทัตตชีว