ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู : หน้า 31/216

ศีล - เมื่อรักยาได้อ่อนเกิดบุญ เพราะในทันที่ที่ห้ามใจได้ ย่อมตะหนักแก่ใจตนว่า บุคคลและสิ่งของภายนอก ไม่สำคัญเท่า ความดี ใจจึงได้สติ เกิดกำลังใจ ควบคุม การพูด การทำ ไม่ให้ผิดปกติธรรมดา ใกล้กลับ เข้ามาบรรจบกับธรรม ซึ่งเป็นธรรมชาติบริสุทธิ์ภายในตน เกิดเป็นดวงบุญสว่างขึ้นโดยอัตโนมัติ ณ ศูนย์กลางใจ ทันทีที่บุญนี้เกิดขึ้น ก็จะทำหน้าที่ผ่านโทสะก็เช่นเดียว แสงสว่างของดวงอาทิตย์หรือดวงประทีป เมื่อปรากฏขึ้น ย่อมฆ่าความมิดให้หมดไปฉะนั้น ศีล - เป็นเหตุให้คนอยู่ร่วมกันเป็นปกติ ไม่เบียดเบียนกัน ไม่ฆ่ากัน ไม่ลักขโมยของกันและกัน ส่งผลเป็นความสงบแก่ผู้รักษาและทำหน้าที่ควบคุมพลโลกให้เรียบร้อย จึง เป็นทางมาแห่งความสงบสุข ศีล - มีผลแก่ผู้รักษาโดยตรงคือ ทำให้เป็นคนมีกายและวาจา บริสุทธิ์สะอาด เป็นการตัดวรตัดภัย ควบคุมกำกับโทสะ ไว้ไม่ให้มีโอกาสำเร็จบได้ ศีล - มีผลนำชื่นใจ และมีอานิสงส์ต่อไปอีกทั้งโลกนี้และโลก หน้าแก่ผู้รักษาศีล คือ ๑. ย่อมมีโภคทรัพย์มาก ๒. กิตติศัพท์อันงามย่อมเจริญไป ๓. เข้าไปในบริษัทใดๆ ย่อมเกล้ากล้ไมเกินเขิน ๔. ย่อมไม่หลงลิมจิตตาย ๕. ตายแล้วย่อมไปเกิดในสวรรค์ ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู ๑๗ เพจหลวงพ่อตัตตชีวา