ข้อความต้นฉบับในหน้า
৩. มีวิชาคือความรู้ความสามารถในการถ่ายทอดวิชาการและนิสัยดี ๆ ให้แก่ลูกศิษย์ได้อย่างเต็มภาคภูมิ
อาจกล่าวโดยสังเขปได้ว่า หัวใจของวิชาคือองค์ประกอบด้วยองค์ ๓ คือ
ก) มีความกว้างอย่างยิ่ง
ข) สามารถแก้ไขข้อบกพร่องของตนเองได้ทุกอย่าง
ค) มีความเข้าใจองค์ประกอบของมนุษย์ตลอดจนศัตรูและมิตรที่แท้จริงของมนุษย์
ปัจจัยพื้นฐานสำคัญที่จะก่อให้เกิดคุณลักษณะทั้ง ๓ ประการนี้
ต้องเริ่มจากความเข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงองค์ประกอบสำคัญของมนุษย์ คือกายใจ รวมทั้งศัตรูสำคัญคือโลภ ซึ่งเมเมื่อมนุษย์ย่อมบาปกรรมขณะเดียวกันก็เชื่อมั่นในศักยภาพของมิตรที่แท้จริงคือบุญที่สามารถปราบศัตรูให้สิ้นสูญกิเลสได้ ซึ่งได้ให้รายละเอียดไว้แล้วในบทที่ ๑
การที่ครูหลายจะเกิดความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในเรื่องกายใจ ก็เลย บญ บุญ บาบกล่าวแล้ว จำเป็นต้องศึกษาให้เข้าใจหลักธรรมสำคัญอย่างน้อย ๓ ประการ คือ มรรคมองค์ ๘ ทิส ๖ และสังคหวัตถุ ๔ แล้วนำมาปฏิบัติในชีวิตประจำวัน โดยผสมผสานกันในการทำกิจกรรมต่าง ๆ ใน ๕ ห้องแห่งชีวิต (คำอธิบายเรื่องมรรคมองค์ ๘ และ ๕ ห้องแห่งชีวิตมีอยู่ในบทต่อ ๆ ไป) เมื่อปฏิบัติเช่นเดียวกัน คำว่าวันไหนจะก็อ่อนให้เกิดเป็นวิญญาณและคุณธรรมประจำใจของตนเอง กลายเป็นนิสัยที่ดีงาม เกิดความรักบุญและกลัวบาปอย่างที่สุด
คุณธรรมประจำใจเหล่านี้เองคือเครื่องมือสำคัญที่คุณครูสามารถนำมาสำรวจและแก้ไขข้อบกพร่องทุก ๆ อย่างของตนเองได้สำเร็จ โดยไม่ต้องมีใครเตือนหรือชี้แนะ นอกจากยังรู้สึกว่าตนเองมีชีวิตอยู่ อย่างเป็นสุข มีอารมณ์ดี มองโลกในแง่ดี มีความเห็นพ้องกับหลัก
ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู
๖๑
เพจหลวงพ่อตัตตชีวา