ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู : หน้า 39/216

ถ้าเป็นกรรมชั่ว ก็ทำให้ได้รับ รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสที่ไม่ดี เช่น เสือจาก ลาภ ยศ ถูกินทนา ได้รับทุกข์ เชื่อมจากโภคทรัพย์ บริวาร หน้า ผิวพรรณเศร้ามอง เกิดโรคร้าย ประสบอุบัติเหตุ เป็นตัน 2. ให้ผลในชาติหน้า (อุปัชชายทียรรม) คือ กรรมที่ทำในชาตินี้แต่จะให้ผลในลำดับถัดไปจากชาตินี้ชาตินั้นเดียวเท่านั้น หากไม่ได้โอกาสให้ผลก็กลายเป็นอโหสิกรรมไป ลักษณะการให้ผลยังแบ่งเป็น 2. กาล คือ 2.1 ให้ผลในปฏิสนธิภาค คือ ให้ผลเป็นปฏิสนธิ (พาไปเกิด) ได้แก่ กรรมที่ทำไปเกิดในสุดทิภูมิ เป็นมนุษย์ เทวา พระพร หมู่ กรรมชั่ว ก็พาไปเกิดในทุติยภูมิ เป็นสัตว์นรก เปรต อสุภาย สัตว์ดิรัจฉาน 2.2 ให้ผลในวัฏฏกา คือ ให้ผลหลังเกิดแล้ว ถ้าเป็นกรรมดี ก็จะทำให้ได้รับ รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสที่ดีๆ เช่น ได้ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข ได้โภคทรัพย์ บริวาร หน้า ผิวพรรณผ่องใส หายจากโรค เป็นตัน ถ้าเป็นกรรมชั่ว ก็ทำให้ได้รับ รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสที่ไม่ดี เช่น เสือจาก ลาภ ยศ ถูกินทนา ได้รับทุกข์ เชื่อมจากโภคทรัพย์ บริวาร หน้า ผิวพรรณเศร้ามอง เกิดโรคร้าย ประสบอุบัติเหตุ เป็นตัน การให้ผลในชาติตาหน้าถัดไปจากชาตินี้ บางกรรมก็ให้ผลคือพาไปเกิดอย่างเดียว บางกรรมก็ผลหลังเกิดดับกล่าวแล้ว บางกรรมก็ให้ผลทั้ง 2 กาล หากไม่มีโอกาสให้ผลเพราะถูกกรรมอื่นในชาตินี้ หรือกรรมอื่นในอดีตชาติมาตัดรอน กรรมนี้จะเป็นอโหสิกรรมไป 3. ให้ผลในชาติต่อสามเป็นต้นไป (อปรปรายเวทนียกรรม) คือ กรรมที่ทำในชาตินี้ หรือชาติไหนๆ ที่ผ่านมา ทั้งหมด แต่กรรมประเภทนี้จะรอให้ผลแน่นอนในอนาคตเมื่อมีโอกาส เมื่อความเป็นไปแห่งสัจวจู