มิตรแท้และคุณค่าของความประพฤติดีงาม ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู หน้า 71
หน้าที่ 71 / 216

สรุปเนื้อหา

การสร้างมิตรรักแท้เป็นสิ่งสำคัญในการดำรงชีวิตที่ดี การศึกษาเกี่ยวกับมิตรแท้ตามหลักพระพุทธศาสนาแบ่งออกเป็น ๔ ประเภท ได้แก่ มิตรมีอุปการะ, มิตรที่ร่วมสุขร่วมทุกข์, มิตรแนะนำประโยชน์, และมิตรที่มีความรักใคร่ โดยแต่ละประเภทมีพฤติกรรมที่แสดงถึงความรับผิดชอบต่อการดำรงชีวิตของตนเองและการอยู่ร่วมในสังคม การมีมิตรแท้ช่วยให้คนสามารถผ่านพ้นความทุกข์และพัฒนาตนเองทั้งในด้านจิตใจและสถานะทางสังคม

หัวข้อประเด็น

-ประเภทของมิตรแท้
-ความสำคัญของมิตรในชีวิต
-พฤติกรรมของมิตรแท้
-การดำรงชีวิตตามหลักพระพุทธศาสนา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ความประพฤติดีงาม และสุขภาพพลานามัยแข็งแรงสมบูรณ์ให้เกิดขึ้น มาเต็มโลกให้ได้ เพราะการสร้างมิตรรักแท้จึงนั่นคนก็อย่าเป็นการ กำจัดมิตรเทียมให้หมดไปจากโลกนี้ได้หึงคนเดียวกัน มิตรแท้ผลของการจัดการศึกษาที่ถูกต้อง ตามหลักพระพุทธศาสนาแบ่งมิตรแท้ออกเป็น ๔ ประเภท ได้แก่ ๑. มิตรมีอุปการะ ๒. มิตราร่วมสุขร่วมทุกข์ ๓. มิตรแนะนำประโยชน์ ๔. มิตรมีความรักใคร่ มิตรแท้แต่ละประเภทต่างแสดงพฤติกรรมที่น่ารักเป็นปกติ ทั้ง ในส่วนที่เป็นความรับผิดชอบต่อการดำรงชีวิตของตนเอง ส่วนที่เป็น ความรับผิดชอบต่อการอยู่ร่วมนในสังคม และส่วนที่กำลังหักหาญกับ กิเลส เพื่อปิดนรกลและเปิดสวรรค์ให้กับตนเองและทิศ ๖ ของตน ดังนี้ ๑. มิตรมีอุปการะ มีพฤติกรรมายนยง ๔ ประการคือ a) เพื่อนประมาณยอมช่วยรักษาตัวเพื่อน b) เพื่อนประมาณยอมช่วยรักษาทรัพย์ของเพื่อน c) เป็นที่พึงให้เพื่อนยามเพื่อนมีภัย d) หากจำเป็นยอมออกทรัพย์ให้เพื่อนไปเกินกว่าที่ขอ ๒. มิตราร่วมสุขร่วมทุกข์ มีพฤติกรรมายนยง ๔ ประการ คือ ๑) บอกความลับของตนแก่เพื่อน ๒) ปิดความลับของเพื่อน ๓) เมื่อเพื่อนมีภัยไม่ละทิ้ง ๔) แม่ชีวัดกลาให้ได้ ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู ๕๗ เพจหลวงพ่อทัตตโชว์
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More