ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู : หน้า 211/216

นี้ง ขอให้ท่านทั้งหลายลองคิดทบทวนถึงผู้เผ็ดเผ็ดศีลในการสูบ ในแต่ละแว่นแคว้นในประวัติศาสตร์โลก ก็จะพว่ว่านเฉพาะผู้ที่รู้เขาเราเท่านั้นที่สามารถชนะศึกทุกครั้ง ในการทำหน้าที่ปลูกฝังอธิบายก็มีหลักการเดียวกันกล่าวคือ ผู้เป็นครูจำเป็นต้องรู้เขา ได้แก่ รู้จักกิเลส ซึ่งเป็นศัตรูที่แท้จริงของทุกคน และต้องรู้เรา ได้แก่ บุญ ซึ่งเป็นอาวุธสำคัญสำหรับปราบกิเลสโดยตรง ดังนั้นในบรรดาคุณสมบัติ ๓ ประการของแม่พิมพ์ของชาติเหล่านี้กล่าวไว้ในบทที่ ๒ คือ ๑) การเป็นต้นแบบความรู้ชาการทางโลก ๒) การเป็นต้นแบบด้านความงามประพฤติหรือด้านศีลธรรม และ ๓) การมีอาชครูคุณสมบัติเข้า คือการมีอาชครูถือว่าสำคัญที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรู้อย่างถูกต้องลึกซึ้งเกี่ยวกับเรื่องบุญและบาป หรือถ้าใช้สำนวนของนักรบคืออาจรู้เขาเรานั่นเอง ครู่ขาดความรู้ในเรื่องนี้อ่อนยากที่จะเป็นครูผู้ประสบความสำเร็จในอาชีพครูได้ เพราะไม่รู้วิธีปฏิบัติหน้าที่ของตนให้เกิดคุณค่าอย่างยิ่งใหญ่ต่อมวลมนุษยชาติ จึงมองไม่เห็นคุณค่าแห่งความเป็นครูของตน ช้าร้ายกว่านี้ยังมองว่าอาชีพครู ก็คล้าย ๆ กับคนพายเรือจ้างที่พาผู้อื่นข้ามฝากแม่ น้ำ ยิ่งได้เห็นพฤติกรรมของลูกในปัจจุบันโดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็ก ๆ และวัยรุ่นทั้งหลาย ซึ่งถูกครอบงำด้วยค่านิยมของมิติเหมือนกันสิ้นเนื่องมาจากวิชาการในระบบทุนนิยมของโลกปัจจุบัน ที่ปราศจากศีลธรรมกำกับ สภาพการณ์เช่นนี้ในสังคม ย่อมจะทำให้ครูบาอาจารย์ที่ขาดความรู้เรื่องบุญและบาปอย่างลึกซึ้ง รู้สึกท้อแท้ ทนปฏิบัติหน้าที่ไปวันต่อวันอย่างละเหี่ยใจ ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู ๑๕๗ เพจหลวงพ่อทัตตชีโว