ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู : หน้า 198/216

จิงไม่จำเป็นต้องพร่ำสอนซ้ำแล้วซ้ำอีก เพียงแต่ iriibai ให้ศิษย์เข้าใจ ความคิดรวบยอดแต่ละเรื่องแต่ละบทก็เป็นอันหนึ่งได้ แต่สำหรับเรื่องการปลูกฝังอบรมบ่มนิสัยให้ศิษย์เป็นคนดี มีคุณธรรมพื้นฐานครบถ้วนสมบูรณ์ เป็นคนใฝ่เรียนรู้ ใฝ่ทำดี และใฝ่รักษาสุขภาพของตนเองจนเป็นนิสัยนั้น ครูประจำวิชาทุกคนต้องร่วมมือกันสะแรงกายแรงใจพร่ำสอนซ้ำแล้วซ้ำอีก พร้อมทั้งต้องให้ทำกิจกรรม 5 ห้องชีวิต ตั้งแต่ระดับอนุบาลจนถึงระดับอุดมศึกษา จึงจะมั่นใจได้ว่า ศิษย์แต่ละคนจะมีนิสัยเป็นคนดีที่โลกต้องการตามปรารถนา สามารถตั้งตนได้ พึ่งตนได้ ไม่เป็นกาฝากสังคม ขยะเดียวกันก็สามารถเป็นที่พึ่งให้พ่อแม่อุปถัมภ์พี่น้องได้ และถ้ามีศักยภาพสูงพอ ย่อมเป็นที่พึ่งให้แก่สังคมและประเทศชาติได้ พร้อมกันนั้นก็มีความเข้าใจถูกว่า การละวันบาปกรรมทุกชนิดและการบำเพ็ญูกุศลกรรมทุกรูปแบบ คือ การปิดนรกและเปิดสวรรค์ให้แก่ตนเองหลังจากโลกไปแล้วด้วย ศิษย์ภาพของครูที่สามารถปลูกฝังให้บรรดาศิษย์ทั้งหลายมีคุณลักษณะดังกล่าวนี้และคือ ศิลปของครู ครูผู้ได้ชื่อว่านายอาจารย์ คือครูผู้ที่มีศิลป์ หรือมีมือ ปิ่นบรรดาศิษย์รุ่นแล้วรุ่นเล่าให้ทั้งความรู้และความคิดเห็นดีงาม ออกมาเป็นมิตรแท้แก่สังคมให้สงบเรียบรื่น ศิลป์ของครูจึงมีความแตกต่างกับอาชีพอื่นๆ ดังแสดงในตารางต่อไปนี้ ศาสตรและศิลป์แห่งความเป็นครู ๑๘๔ เพจหลวงพ่อทัตต์โชว์