บทบาทของครูในพระพุทธศาสนา : หน้า 76/216

พระพุทธศาสนาที่ว่า สรรพสัตว์ทั้งหลาย ล้วนเป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตายของเราทั้งสิ้น เมื่อใดที่เห็นผู้อื่นแสดงพฤติกรรมเสื่อมโทรมก็อภัยให้ได้ ยิ่งถ้าเรายึดถือด้วยจิตเมตตาที่จะช่วยพวกเขาให้รู้โทษภัยของพฤติกรรมเช่นนั้น แล้วเปลี่ยนใจสร้างแต่บุญกุศล นั่นคือความบรรลุได้ถูกพัฒนาในธรรมของคุณครูแล้ว ความบรรลุนี้เอง ที่จะเป็นเสมือนน้ำทิพย์หรือยานบำรุงใจนานนับนิรันด์ ที่สร้างแรงบันดาลใจให้ครูพัฒนาตนให้สมบูรณ์พร้อมทั้งศาสตร์และศิลป์ เพื่อให้สามารถปันสุขแก่คนให้เป็นมิตรแท้ผู้สร้างสันติสุขให้แก่ตนเอง ครอบครัว ที่คั่งของตน สังคม ประเทศชาติ และ แก่โลกได้ที่สุด เหล่านี้คือคุณลักษณะโดยรวมของครูผู้มีวิชา ครูอย่างแท้จริง ผู้ชื่อว่าเป็นแม่พิมพ์ของชาติ ถ้าขาดครูบาอาจารย์ประเภทแม่พิมพ์ของชาติ ซึ่งมีคุณสมบัติ 3 คือ เป็นต้นแบบความรู้ด้านวิชาการทางโลก เป็นต้นแบบความประพฤติ ศีลธรรม และมีวิชาครูอย่างเต็มภาคภูมิแล้ว ก็จะไม่มีผู้ใดสามารถ แก้ปัญหามิแตรเทียมที่ระบาดทั่วโลกในขณะนี้ได้ สงครามก็จะไม่เคย ว่างเว้นไปจากโลก และสงครามที่ไม่เคยว่างเว้นแม้แต่นาทีเดียวก็คือ การทำสงครามกับกิเลสที่อยู่ภายในใจของแต่ละคน แม่พิมพ์ต้นแบบนี้เอง คือครูดีที่โลกต้องการ ครูที่สามารถสอนตนเองและลูกศิษย์ได้ทั้งทางโลกและทางธรรม ความร่วมมือของครูประจำโลก 3 ประเภท ครูคนหนึ่งหรือครูในบ้าน เนื่องจากคนเรามักเกิดมาพร้อมกับวิชชา คือความไม่รู้ทุกเรื่อง ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู 62