พระทรงวิธีเฉะ : หน้า 109/152

ประโยค– คำฉิฏฐิพระมงฺฒิมงฺคลา ยํคฺพทีปพล ภาค ๔ หน้าที่ 109 เรื่องพระทรงวิธีเฉะ ๒๓. ๕๔/๕๕ ตั้งแต่ สุตสะ พระมุณโน เอกโหสิ อะ มย เป็นต้นไป เอก ปิติฤกษ์ อา. ปิติฤกษ์ว่า อุ ปรุสิโ อ. ปรุสิโว พนฺธุวา ผูกแล้ว นิสนฺเธณี ชิงบันใด สฬฺมิ กับ มย ด้วยเรา อภิฤทธิ์วา ขึ้นไป เฉพาะแล้ว ปูทอด สูทเขา อกาสิ ได้กระทำแล้ว สมณฺสมํ ซึ่ง สมณธรรม อิตาม ใบขาวนี้ (อย่ ปริโส) อ. บุรุษนี้ คณะฒาตา อือ เอาแล้ว ลทฺธี ชิงสิทธิ อิมํ มิณี อรณโต ประพฤติอยู่ วินาสโยม ยา สํ ฉนฺนหาย อถ อ. เรา น บริสิ ยังบูรนัน อําเวรสุขามิ จักใส่งเวช อิติ ดังนี้ อิโหสิ ได้แมแล้ว สุตสะ พระมงฺฒิมงฺคลา แก้พระมนั่น ฯ ออก ครั้งนั้น (อิสร) พระมหา ฯ อบูปฤฒนักษิ ตา อ. พระมุณโน อุปาสกฤตนฺติวา เข้าไปหาแล้ว นำ ทฤษฎี ซึ่งนาทกฐิวิธีซั่น อาท กล่าวแล้ว เอ๋ อยู่ว่าวา พาหิร คู่อ่อน พาทิยะ ตู อ. ท่าน อรหฺร เป็นพระอรหันต์ (อสี) ย่อมเป็น นอา โณ หามิได้นั่นเทียวแล สมาบนฺโน เป็นผู้สิงพร้อมแล้ว อรหุตมคฺควา ซึ่งอรรหัตมรรค (อสี) ย่อมเป็น นอปิ แมทฺมติได้ ตู อ. ท่าน อรหฺร วา เป็นพระอรหันต์หรือ อรหุตมคฺควา สมาบนฺโน วา หรือว่า เป็นผู้ถึง พร้อมแล้ว ซึ่งอรหัตมรรค (อสี) ย่อมเป็น ยาย ปฏิปทาย ด้วย