พระสาริบุตรเถร - การเทศนาธรรมในพระพุทธศาสนา : หน้า 90/152

ประโยค ๒ - คำสร้างพระฉบับทัศนะ ยกคำที่แปล ภาค ๔ หน้า 90 เรื่องพระสาริบุตรเถร ๑๘. ๒๗/๑๐ ตั้งแต่ สุตฺต ต ถก สุตฺวา ภิกฺวา เป็นต้นไป สุตฺวา อ. พระศาสดา สุตฺวา ทรงสบาลแล้ว ติ ถกึ ซึ่งว่าเป็น เครื่องกล่าวนั้น ปฏิฏิวา ตรัสถามแล้วว่า ภิกฺวา คู่นภิกฺขุ ท. ดุมาห อ. เธอ ท. ถอง ย่อมกล่าวว่า ก็ วัตถุ ซึ่งเรื่องอะไร อิติ ดังนี้ (จบ) ครั้นเมื่อกล่าวว่า มณฑ ต้นพระองค์ผู้เจริญ (มี้) อ. ขา- พระองค์ ท. ถองกล่าวว่า อิติ นาม ว่าอํ ว่า ซึ่งเรื่องนี้ อิติ ดังนี้ (เด็ก ภิกฺขุ) อนิกํ ท. เหล่านั้น ขุด ดราบทูลแล้ว ว่าาา ตรัสแล้วว่า ภิกฺขา คู่นภิกฺขุ ท. (เกนจิ) อนิใคร ๆ สุกา ไมอา โกนวา โทษ วา อุปปาทุ่ง เพื่ออันยังความโกรธหรือ หรือว่ายังโทษ ให้เกิดขึ้น สารุปุตสกาสิณี ภิกฺขุ แก่ภิญญู ผู้นั้น กับด้วยสารูจฺ ภิกฺขุ คู่นภิญญู ท. จิตติ อ. จิต สารุปุตฺสส ของภิญญูชื่อว่าศารูบุตร มา ปรวิสัติสี รา เป็นธรรมชาติเช่นกันด้วย แผ่นดินใหญ่องอฉกสิสิกา จ เป็นธรรมชาติเช่นกันด้วยเสาเขื่อน ด้วย ปสนนอกุรหกสิกา จ เป็นธรรมชาติเช่นกันด้วยห้วงแห่งน้ำ อันใกล้แล้วด้วย (โหติ) ย่อมเป็น อิติ ดั่งนี้ อนุสนฺน มูดูความ ธมฺมุ เทสนฺโต เมื่อจะทรงสัปตอึ่ง อึงอนฺสนที แสดงอึ๋งธรรม อาศัยแล้ว คํ่า ซึ่งพระคาถา อิม นี่ว่า