พระมหากัสสปะและการสังคายนาพระธรรมวินัย : หน้า 31/220

สรรเสริญความทรงจําและท่วงทํานองในการกล่าวว่าไพเราะสละสลวย แล้วตรัสถามเรื่อง ส่วนตัวอย่างอื่นอีก เช่นว่ามีพรรษาเท่าไร ออกบวชด้วยมีเหตุผลอย่างไร เรื่องนี้เป็นตัวอย่างอันดีในเรื่องความเป็นมาแห่งพระไตรปิฏกว่าได้มีการท่องจํากัน ตั้งแต่ครั้งพระพุทธองค์ยังทรงพระชนม์อยู่ ใครสามารถหรือพอใจจะท่องจำส่วนไหน ก็ท่องจำ ส่วนนั้น ถึงกับมีครูอาจารย์กันเป็นสาย ๆ 2.4 พระมหากัสสปะเกี่ยวข้องกับพระไตรปิฎกอย่างไร ? พระมหากัสสปะเป็นพระเถระที่บวชเมื่อสูงอายุ เพราะต้องรับผิดชอบตระกูล สนองพระคุณพ่อแม่ของท่าน ท่านอุปสมบทโดยวิธีโอวาทานุสาสนีอุปสัมปทา เมื่อบวชแล้ว ได้บำเพ็ญตนเป็นผู้มักน้อยสันโดษครองผ้าบังสุกุลจีวร 3 ผืน เที่ยวบิณฑบาตเป็นวัตร และอยู่ ป่าเป็นวัตร ไม่คะนองกาย วาจา ใจ เมื่อเข้าไปสู่ตระกูล และได้รับยกย่องจากพระศาสดาว่า มีคุณธรรมเบื้องสูง คือมีความสามารถในการเข้าฌานเสมอกับพระองค์ ประพฤติตนเป็น ตัวอย่างแก่อนุชนรุ่นหลังตลอดชีวิต ในระยะกาลปรินิพพานของพระพุทธเจ้า ท่านได้สดับคำของสุภัททะวุฑฒบรรพชิต ที่กล่าวจ้วงจาบพระพุทธองค์และพระธรรมวินัย จึงดำริที่จะทำการสังคายนาพระธรรมวินัยให้ เป็นหลักพระศาสนา หลังถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระศพแล้ว จึงได้ชักชวนพระอรหันต์ 500 รูป ทําสังคายนาพระธรรมวินัย โดยมีท่านเป็นประธาน มีพระอานนท์เป็นผู้วิสัชนาพระธรรม มีพระอุบาลีเป็นผู้วิสัชนาพระวินัย ที่ถ้ำสัตตบรรณคูหา ใกล้กรุงราชคฤห์ โดยความอุปถัมภ์ ของพระเจ้าอชาตศัตรู ทำอยู่ 7 เดือนจึงเสร็จ นับเป็นรูปแรกที่ได้รวบรวมพระธรรมวินัยให้ เป็นหมวดหมู่ จนเกิดพระไตรปิฎกขึ้น พระพุทธวจนะที่สําคัญที่พระผู้มีพระภาคตรัสแก่พระมหากัสสปะ เกี่ยวกับความ เจริญและความเสื่อมแห่งพระศาสนา มีปรากฏในกัสสปสังยุตต์ สังยุตนิกาย (16/532-5/ 263-5) ดังนี้ “ดูก่อนกัสสปะ สัทธรรมปฏิรูป ไม่เกิดขึ้นในโลกเพียงไร การอันตรธานแห่ง พระสัทธรรม (พระศาสนา) ก็ไม่มีตราบนั้น เมื่อใดสัทธรรมปฏิรูปเกิดขึ้นในโลก กัสสปะ เมื่อนั้นการสูญสิ้นแห่งพระสัทธรรมย่อมมี เหมือนทองแท้ ย่อมไม่อันตรธาน ตราบเท่าที่ ทองเทียมยังไม่เกิดขึ้น ขึ้น เมื่อทองเทียมเกิด ทองแท้ย่อมหายไป 22 DOU พระไตรปิฎกเบื้ อ ง ต้ น