พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย : หน้า 209/220

6.งานวิจัยระดับนานาชาติ พระไตรปิฎกฉบับคอมพิวเตอร์นี้ สามารถแปลงบาลี อักษรไทยเป็นอักษรโรมันได้ทุกแห่งตามที่ต้องการ ทำให้เป็นประโยชน์ต่อการศึกษาพระพุทธ- ศาสนาและภาษาบาลีในระดับสากล ในปัจจุบัน พระไตรปิฎกฉบับคอมพิวเตอร์นอกจากชุดของมหาวิทยาลัยมหิดลแล้ว ยังมีชุดมูลนิธิธรรมกายร่วมกับสมาคมบาลีปกรณ์ ชุดฉัฏฐสังคีติของพม่า ชุดมหาจุฬาฯ ชุด มหามกุฏฯ และชุดธรรมทานอีกด้วย ผู้สนใจสามารถนำมาศึกษาค้นคว้าได้ตามอัธยาศัยของตน ซึ่งแต่ละชุดนั้นก็มีจุดดี และจุดบกพร่องอยู่ไม่มากก็น้อย เพื่อรอคอยการปรับปรุงแก้ไขต่อไป 9.7 พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย ภาษาบาลีเป็นภาษาของชาวมคธทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ซึ่ง พระพุทธองค์ทรงเผยแผ่พระพุทธศาสนาในแถบนั้น โดยภาษาถิ่นคือมคธ และภาษาบาลีเป็น รูปลักษณ์หนึ่งของภาษาอินโดอารยันสมัยกลางที่อินเดียสืบทอดกันมา และเป็นภาษาเฉพาะ กิจที่สร้างขึ้นมา เพื่อบันทึกพุทธพจน์เท่านั้น วรรณคดีบาลีได้เกิดขึ้นตั้งแต่พุทธกาล ที่ พระองค์ได้ใช้แสดงธรรม แล้วก็เจริญรุ่งเรืองตามลำดับอันสมควร แม้ครั้งพุทธกาลก็มีพระ อานนท์เท่านั้นที่ทรงจำพระพุทธพจน์ได้หมด พระเถระองค์อื่น ๆ ก็ทรงจำได้เพียงหนึ่งปิฎก หรือ หนึ่งนิกายกับอรรถาธิบาย ซึ่งอยู่กับความสามารถของตน เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว จึงจำเป็นต้องมี การอธิบายความที่ทรงจำไว้เป็นเหตุให้มีอัฏฐกถาอธิบายพระบาลี และฎีกาอธิบายอัฏฐกถา และ เรียกพระธรรมที่พระพุทธองค์ทรงแสดงเอง และพระธรรมที่พระสาวกที่แสดงไว้ในพุทธกาล และ หลังพุทธกาลว่า พระบาลี พระบาลีหรือพระไตรปิฎกที่พิมพ์เป็นอักษรไทยและแปลเป็นภาษาไทย 45 เล่มนั้น ท่านได้แบ่งออกเป็น 7 หมวด คือ รส 1, พระธรรมวินัย 2, พจน์ 3, ปิฎก 3, นิกาย 5, องค์ 9, และพระธรรมขันธ์ 84,000 พระไตรปิฎกฉบับภาษามคธ หรือภาษาบาลีนั้น ไม่มีอักษรสําหรับเขียนของตนโดย เฉพาะ แต่ได้รับการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร ในประเทศที่มิใช่เจ้าของภาษามคธเวลาต่อมา เดิมอักษรภาษามคธแทบจะไม่ได้ใช้บันทึกเป็นพระไตรปิฎกเลย เพราะเป็นภาษาที่ใช้พูด ไม่ นิยมใช้เป็นอักษรบันทึก หรืออาจจะเป็นเพราะว่าอุปกรณ์ใช้เขียนในยุคนั้นยังไม่แพร่หลาย หรือ พกพาลำบาก การที่ภิกษุจะไปหาวัสดุต่าง ๆ หรือใช้ให้ผู้อื่นไปหาอาจผิดพระวินัย พระสาวกใน ยุคนั้นมีสติปัญญาทรงจำมุขปาฐะจะสะดวกกว่าการบันทึก พระสงฆ์ยุคแรกมิได้พักอาศัย 200 DOU พระไตรปิฎกเบื้องต้น พ