การประชุมของภิกษุวัชชีบุตร : หน้า 51/220

ภิกษุวัชชีบุตรไม่พอใจที่พระเถระไม่ยอมรับและตำหนิ จึงประชุมกันฉวยโอกาส ลงปฏิสารณียกรรม คือการลงโทษให้ไปขอขมาคฤหัสถ์ โดยกล่าวว่าพระเถระรุกรานชาวบ้าน ซึ่งพระเถระก็ยินยอมไปขอขมา โดยนำภิกษุอนุทูตไปเป็นพยานด้วย เมื่อไปถึงสำนักของอุบาสก พระเถระได้ชี้แจงพระวินัยให้ฟัง และบอกให้ชาวบ้านเหล่านั้นทราบว่า การกระทำของภิกษุ วัชชีบุตรเป็นความผิด โดยยกเอาพระพุทธภาษิตที่พระพุทธองค์ทรงบัญญัติไว้ความว่า “พระจันทร์และพระอาทิตย์ไม่ได้ร้อนแรงและรุ่งเรืองด้วยรัศมีเพราะโทษมลทิน 4 ประการ คือ หมอก ควัน ธุลี และอสุรินทราหูกำบังฉันใด ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้จะ ไม่มีตบะรุ่งเรืองด้วยศีล เพราะโทษมลทิน 4 ประการปิดบังไว้ คือ ดื่มสุราเมรัย เสพเมถุน ธรรม ยินดีรับเงินและทอง อันเป็นเหมือนภิกษุนั้นยินดีบริโภคซึ่งกามคุณ และยินดีเลี้ยงชีพ ในทางที่ไม่ชอบธรรม ด้วยเวชกรรม กุลทูสกะ อเนสนา และวิญญัติ พร้อมด้วยกล่าวอวด อุตริมนุสธรรม อันไม่มีจริง” เมื่อพระยสะกากัณฑกบุตรชี้แจงให้อุบาสก อุบาสิกาเข้าใจแล้ว คนเหล่านั้นเกิด ความเสื่อมใสพระเถระ อาราธนาให้ท่านอยู่จำพรรษา ณ วาลุการาม โดยพวกเขาจะอุปัฏฐาก บำรุงและได้อาศัยท่านบำเพ็ญกุศลต่อไป ฝ่ายภิกษุที่เป็นอนุทูตไปกับพระเถระได้กลับมาแจ้ง เรื่องทั้งปวงให้ภิกษุวัชชีบุตรทราบ ภิกษุวัชชีบุตรหวังจะใช้พวกมากบีบบังคับพระเถระด้วยการ ลงอุกเขปนียกรรมแก่ท่าน ได้พากันยกพวกไปล้อมกุฏิของพระเถระ แต่พระเถระทราบ ล่วงหน้าเสียก่อนจึงได้หลบออกไปจากที่นั้น พระยสะกากัณฑกบุตรพิจารณาเห็นว่า เรื่องนี้หากปล่อยไว้เนิ่นนานไป พระธรรม วินัยจะเสื่อมถอยลง พวกอธรรมวาที อวินัยว่าที่ได้พวกแล้วจักเจริญขึ้น จึงได้ไปที่เมืองปาฐา เมืองอวันตี และทักษิณาบถ แจ้งให้พระที่อยู่ในเมืองนั้น ๆ ทราบ เพื่อจะได้ร่วมกันแก้ไข และ ได้เรียนให้พระสาณสัมภูตวาสี ซึ่งพำนักอยู่ ณ อโหลังคบรรพตทราบ และขอการวินิจฉัยจาก พระเถระ พระสาณสัมภูตวาสีมีความเห็นเช่นเดียวกับพระยสะกากัณฑกบุตรทุกประการ ในที่สุดพระเถระอรหันต์จากเมืองปาฐา 60 รูป จากแคว้นอวันตี และทักษิณาบถ 80 รูป ได้ไปประชุมร่วมกับพระสาณสัมภูตวาสีและยสะกากัณฑกบุตร ณ อโหลังคบรรพต มติของ ที่ประชุมเห็นร่วมกันว่า เรื่องนี้ต้องมีการชำระให้เรียบร้อย โดยตกลงให้ไปอาราธนาพระเรวต เถระซึ่งเป็นพระอรหันต์ที่เป็นพหูสูต ชำนาญในพระธรรมวินัย ทรงธรรมวินัยมาติกา ฉลาด เฉียบแหลม มีความละอายบาป รังเกียจบาป ใคร่ต่อสิกขา และเป็นนักปราชญ์ให้เป็น ประธานในการวินิจฉัยตัดสินเรื่องวัตถุทั้ง 10 ประการนี้ 42 DOU พระไตรปิฎกเบื้องต้น