มหาวิภังค์ : หน้า 120/220

3. สังฆาทิเสสภัณฑ์ ว่าด้วยอาบัติหนักที่ต้องอาศัยสงฆ์ในการระงับโทษ 13 ข้อ 4. อนิยตกัณฑ์ ว่าด้วยอาบัติอันไม่แน่ว่าจะควรปรับอาบัติข้อไหน มี 2 สิกขาบท เล่ม 2 มหาวิภังค์ ภาค 2 ต่อจากภาค 1 แบ่งเป็น 4 กัณฑ์กับ 1 เรื่อง คือ 5. นิสสัคคิยกัณฑ์ ว่าด้วยอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์ ต้องสละสิ่งของเสียก่อน 30 ข้อ แบ่งออกเป็น 3 วรรค ดังนี้ คือ ว่าด้วยจีวร เป็นวรรคที่ 1 มี 10 สิกขาบท 1. จีวรวรรค 2. โกสิยวรรค ว่าด้วยไหม เป็นวรรคที่ 2 มี 10 สิกขาบท เป็นวรรคที่ 3 มี 10 สิกขาบท 3. ปัตตวรรค ว่าด้วยบาตร 6. ปาจิตตีย์กัณฑ์ อาบัติอันยังกุศลธรรมให้ตกไป 9 วรรค รวม 92 สิกขาบท 1. มุสาวาทวรรค 2. ภูตคามวรรค 3. โอวาทวรรค รายละเอียดดังนี้ ว่าด้วยการพูดปด เป็นวรรคที่ 1 มี 10 สิกขาบท ว่าด้วยพืชพันธุ์ไม้ เป็นวรรคที่ 2 มี 10 สิกขาบท ว่าด้วยการให้โอวาท เป็นวรรคที่ 3 มี 10 สิกขาบท 4. โภชนวรรค ว่าด้วยการฉันอาหาร เป็นวรรคที่ 4 มี 10 สิกขาบท 5. อเจลกวรรค ว่าด้วยชีเปลือย เป็นวรรคที่ 5 มี 10 สิกขาบท 6. สุราปานวรรค ว่าด้วยการดื่มสุรา เป็นวรรคที่ 6 มี 10 สิกขาบท 7. สัปปาณกวรรค ว่าด้วยสัตว์มีชีวิต เป็นวรรคที่ 7 มี 10 สิกขาบท 8. สหธัมมิกวรรค ว่าด้วยการกล่าวถูกต้องตามธรรม เป็นวรรคที่ 8 มี 12 สิกขาบท 9. รตนวรรค ว่าด้วยของมีค่า เป็นวรรคที่ 9 มี 10 สิกขาบท 7. ปาฏิเทสนียกัณฑ์ อาบัติที่พึงแสดงคืน 4 สิกขาบท 8. เสขิยภัณฑ์ ข้อพึงศึกษาเกี่ยวกับวัตร จรรยามารยาท 75 สิกขาบท แบ่งเป็น 7 วรรค คือ บทที่ 8 ระบบการจำแนกพระไตรปิฎก และเนื้อหาย่อ โดยสังเขป DOU 111