ข้อความต้นฉบับในหน้า
3. รูปแบบของการสังคายนาอย่างอื่น ทําตามแบบที่พระสังคีติกาจารย์ในคราว
ปฐมสังคายนาท่านกระทำ โดยใช้เวลานานถึง 9 เดือนจึงสำเร็จ
4. พระโมคคลีบุตรติสสเถระพิจารณาเห็นว่า กาลต่อไปพระพุทธศาสนาจะ
ตั้งมั่นนอกชมพูทวีป จึงจัดส่งพระเถระพร้อมด้วยบริวารให้ไปเผยแผ่ศาสนาใน
ส่วนต่าง ๆ ของทวีปเอเชีย 9 สาย คือ
4.1 พระมหินทเถระ พระอิฏฐิยะเถระ พระอุตติยเถระ พระสัมพลเถระ
พระภัททสาลเถระ และสุมนสามเณร ไปเผยแผ่พระศาสนาที่เกาะ
ลังกา ในรัชสมัยพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะ
4.2 พระมัชฌันติกเถระไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่แคว้นคันธาระและ
กัษมีระ ทรมานพวกนาคให้ยอมรับนับถือพระพุทธศาสนา
4.3 พระมหาเทวะไปเผยแผ่พระพุทธศาสนา ณ แคว้นมหิสกมณฑล
ได้แก่ แถบตอนใต้ของลุ่มแม่น้ำโคธาวารี อันเป็นแคว้นไมเซอร์
ในปัจจุบัน
4.4 พระรักขิตเถระไปเผยแผ่พระพุทธศาสนา ณ วนวาสีประเทศ ได้แก่
แว่นแคว้นกนราเหนือ ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดีย มหาวังสะ
บอกว่ามีวัดเกิดขึ้น 500 วัด ในดินแดนส่วนนี้
4.5
พระโยนกธรรมรักขิต ซึ่งเป็นพระอรหันต์ชนชาติกรีกไปเผยแผ่
พระพุทธศาสนา ณ อปวันตกชนบท เชื่อกันว่าได้แก่ ดินแดน
ชายทะเล อันเป็นเมืองบอมเบย์ในปัจจุบัน
4.6 พระมหารักขิตเถระไปเผยแผ่พระพุทธศาสนา ณ โยนกประเทศ
คือ ดินแดนที่อยู่ในการยึดครองของฝรั่งชาติกรีก ในทวีปเอเชีย
ตอนกลาง เหนืออิหร่านขึ้นไปจนถึงเตอรกีสถาน
4.7
พระมัชฌิมเถระพร้อมพระเถระอีก 4 รูป คือ พระกัสสปโคตตะ
พระอฬกเทวะ พระทุนทุภิสสระ พระสหัสเทวะ ไปเผยแผ่
พระพุทธศาสนาทีดินแดนแถบภูเขาหิมาลัย
4.8 พระโสณะกับพระอุตตรเถระไปเผยแผ่พระพุทธศาสนา ณ ดินแดน
ที่เรียกว่า “สุวรรณภูมิ” เชื่อกันว่าได้แก่ ดินแดนที่เป็นจังหวัด
นครปฐมในปัจจุบัน
บทที่ 3 ก า ร สั ง ค า ย น าเป็นเหตุให้เกิด พระไตรปิฎก DOU 57