การสร้างคุณค่าให้กับความรู้ในสังคม : หน้า 173/220

เต็มต้นแล้วร้องว่า ของเรามี ๆ ๆ) ดังนั้นในทัศนะของผู้รายงานเห็นว่าการบุกเบิกสร้างคุณค่า ให้แก่มวลความรู้ที่มีอยู่ในสังคมให้ได้นั้นเป็นสิ่งที่ควรกระทำก่อนเรื่องอื่นใดและควรให้ดำเนิน ควบคู่ไปกับความพยายามเปลี่ยนแปลงสังคมฐานความเชื่อให้กลายเป็นสังคมฐานความรู้ (เช่น การฝึกหัดขัดเกลาให้สมาชิกของสังคมมีนิสัยรักการอ่าน การค้นคว้า การสอบทานข้อมูล การ นอกเหนือจาก ให้รางวัลหรือเสริมแรงทางบวกแก่สมาชิกที่ปฏิบัติตามแนวทางนี้อย่างต่อเนื่อง การประชาสัมพันธ์เรื่องคุณค่าของการอ่าน การฟัง การคิด การเรียนรู้ให้ยิ่งกว่าการส่งเสริม ให้สังคมนิยมเสพละครหลังข่าวกันอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ฯลฯ) เมื่อเป็นดังนั้นสังคมไทยทั้งหมด ก็คงไม่ต้องเป็นกังวลไปกับกระแสข้อมูลข่าวสารและความเชื่อที่ขาดการพิจารณาต่อไป ทั้งนี้ เพราะสมาชิกในสังคมของเราก็น่าจะมีภูมิคุ้มกันด้านวิจารณญาณเพิ่มขึ้น หากมีการดำเนิน การกันอย่างต่อเนื่องจริงจัง และที่สุดแล้วสังคมไทยก็จะได้กลับเป็นสังคมที่เข้มแข็งด้วยความรู้ เป็นสังคมที่ใช้วิจารณญาณในการเชื่อและการตัดสินสิ่งต่าง ๆ มากขึ้น ซึ่งเชื่อว่าน่าจะเป็น สังคมที่น่าอยู่และมีความมั่นคงมากที่สุดสังคมหนึ่งในอนาคต พระอภิธรรมปิฎก เป็นปิฎกว่าด้วยเรื่องจิต เจตสิก รูป นิพพาน และบัญญัติ ถ้าว่าโดยปรมัตถ์ ก็ได้แก่ จิต เจตสิก รูป และนิพพาน ซึ่งเป็นธรรมอันยิ่ง ธรรมอันพิเศษ ธรรมอันละเอียด ลุ่มลึกและประเสริฐยิ่งกว่าธรรมทั้งปวงที่จะยังสัตว์ให้ไปสู่สวรรค์และนิพพาน เพราะมิได้กล่าว ถึงสัตว์ บุคคล สถานที่ และเหตุการณ์ต่าง ๆ เข้ามาประกอบแต่อย่างใด เป็นเรื่องของวิชาการ ทางพระพุทธศาสนาล้วน ๆ แบ่งออกเป็น 7 คัมภีร์ คือ ธัมมสังคณี วิภังค์ ธาตุกถา บุคคลบัญญัติ กถาวัตถุ ยมก และปัฏฐาน จัดเป็นหมวดธรรมได้ 42,000 พระธรรมขันธ์ ความหมายของพระอภิธรรมปิฎก คำว่า อภิธมฺม แปลว่า ธรรมอันยิ่ง ธรรมอันมีอรรถซิ่ง (ปรมตฺถ) ธรรมอัน ประเสริฐ (อันลึกซึ้ง มีอรรถวิ่งยากและเข้าใจยากกว่าธรรมเทศนาทั้งปวง) คำว่า อภิธมฺม มีความหมาย 5 นัย คือ มีรูปวิเคราะห์ว่า ย์ เอตฺถ วฑฒิมนโต สกุลกฺขณา ปูชิตา ปริจฉินนา วุตตาธิกา จ ธมฺมา อภิธมฺโม เตน อกขาโต แปลความว่า 1. วุฑฒิมนฺโต มีความเจริญ คือ มีนัยอันกว้างขวาง (พิสดาร) 2. สลักขณา มีความกำหนด ได้แก่ กำหนดอารมณ์ คือ กำหนดนามรูปหรือ ความเกิดดับของนามรูป 164 DOU พระไตรปิฎกเบื้องต้น