ปาราชิกของภิกษุณี : หน้า 122/220

ปาราชิกของภิกษุณีสงฆ์แบ่งเป็น 2 ส่วน คือ 1. อสาธารณปาราชิก เป็นสิกขาบทที่พระผู้มีพระภาคทรงปรารภภิกษุณีสงฆ์ บัญญัติไว้เฉพาะสำหรับภิกษุณีสงฆ์ มี 4 สิกขาบท 2. สาธารณปาราชิก เป็นสิกขาบทที่พระผู้มีพระภาคทรงปรารภภิกษุสงฆ์ บัญญัติไว้ซึ่งภิกษุณีสงฆ์พึงรักษาด้วย ในภิกขุนีวิภังค์นี้แสดงไว้เฉพาะอสาธารณปาราชิก 4 สิกขาบท ส่วนสาธารณ ปาราชิก 4 สิกขาบทอนุโลมตามของภิกษุ 2. สังฆาทิเสสกัณฑ์ ว่าด้วยอาบัติหนักที่ต้องอาศัยภิกษุณีสงฆ์ในการระงับโทษ 17 ข้อ ซึ่งสังฆาทิเสสของภิกษุณีสงฆ์ 17 สิกขาบท แบ่งเป็น 2 ส่วน คือ 1. อสาธารณสังฆาทิเสส เป็นสิกขาบทที่พระผู้มีพระภาคปรารภภิกษุณีสงฆ์ บัญญัติไว้เฉพาะสําหรับภิกษุณีสงฆ์ มี 10 สิกขาบท 2. สาธารณสังฆาทิเสส เป็นสิกขาบทที่พระผู้มีพระภาคทรงปรารภภิกษุสงฆ์ บัญญัติไว้ซึ่งภิกษุณีสงฆ์พึงรักษาด้วย ในภิกขุนีวิภังค์นี้ แสดงไว้เฉพาะอสาธารณสังฆาทิเสส 10 สิกขาบท ส่วน สาธารณสังฆาทิเสสอีก 7 สิกขาบทอนุโลมตามสิกขาบทของภิกษุ 3. นิสสัคคิยกัณฑ์ ว่าด้วยอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์ ต้องสละสิ่งของเสียก่อนจึงจะ พ้นจากอาบัติ 30 ข้อ นิสสัคคิยปาจิตตีย์ของภิกษุณี แบ่งเป็น 2 ส่วน คือ 1) อสาธารณบัญญัติ 2) สาธารณบัญญัติ ในภิกขุนีวิภังค์นี้ แสดงไว้เฉพาะอสาธารณบัญญัติ นิสสัคคิยกัณฑ์แบ่งเป็น 3 วรรค คือ 1. ปัตตวรรค 2. จีวรวรรค ว่าด้วยบาตร มี 12 สิกขาบท เป็นอสาธารณบัญญัติ ว่าด้วยจีวร มี 8 สิกขาบท เป็นสาธารณบัญญัติ 3. ชาตรูปรชตวรรค ว่าด้วยทองและเงิน มี 10 สิกขาบท เป็นสาธารณบัญญัติ 4. ปาจิตตีย์กัณฑ์ อาบัติอันยังกุศลธรรมให้ตกไป 16 วรรค รวม 166 สิกขาบท ซึ่งปาจิตตีย์ของภิกษุณี แบ่งเป็น 2 ส่วน คือ 1) อสาธารณบัญญัติ 2) สาธารณบัญญัติ ในภิกขุนีวิภังค์แสดงไว้แต่อสาธารณบัญญัติ บทที่ 8 ระบบการจำแนกพระไตรปิฎก และเนื้อหาย่อ โดยสังเขป DOU 113