ความสำคัญของพระธรรมในพระศาสนา : หน้า 32/220

“ดูก่อนกัสสปะ ปฐวีธาตุ-อาโปธาตุ-เตโชธาตุ วาโยธาตุ หาทำให้พระศาสนา เสื่อมไม่ ที่แท้โมฆบุรุษที่เกิดขึ้นในพระศาสนานี้ต่างหากที่ทำให้พระศาสนาเสื่อมหายไป ดุจเรือจะจมก็เพราะต้นหน กัสสปะ การเสื่อมไปของพระสัทธรรม ย่อมไม่มีอย่างนี้แล “ดูก่อนกัสสปะ ธรรมฝ่ายต่ำ 5 ประการ ย่อมเป็นไปเพื่อความเลอะเลือน เสื่อมสูญแห่งพระสัทธรรม คือ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา 1. ไม่เคารพยำเกรงในพระศาสดา 2. ไม่เคารพยำเกรงพระธรรม 3. ไม่เคารพยำเกรงพระสงฆ์ 4. ไม่เคารพยำเกรงในการศึกษา 5. ไม่เคารพยำเกรงในสมาธิ “ดูก่อนกัสสปะ ธรรม 5 ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความตั้งมั่น ไม่เลอะเลือน ไม่เสื่อมสูญแห่งพระสัทธรรม (คือศาสนา) คือ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา 1. ยังเคารพยำเกรงในพระศาสดา 2. ยังเคารพยำเกรงในพระธรรม 3. ยังเคารพยำเกรงในพระสงฆ์ 4. ยังเคารพยำเกรงในการศึกษา 5. ยังเคารพยำเกรงในสมาธิ ธรรม 5 ประการนี้แล เป็นไปเพื่อความตั้งมั่น ไม่เลอะเลือน ไม่เสื่อมสูญ แห่งพระ สัทธรรม (คือศาสนา) ได้กล่าวไว้แล้วว่า ในการปรารถนามของพระเถระ 4 รูป ประกอบความรู้เรื่อง ความเป็นมาแห่งพระไตรปิฎก คือ พระอานนท์ พระอุบาลี พระโสณกุฏิกัณณะ และพระมหา กัสสปะนั้น ทำให้มีความเกี่ยวโยงไปถึงพระพุทธองค์ พระสารีบุตร และพระจุนทะ ดังนี้คือ บทที่ 2 ค ว า ม เ ป็ น ม า ข อ ง พระไตรปิฎก DOU 23